Filmy wolność

27 stycznia 1945 roku, w dniu wyzwolenia obozu w Oświęcimiu, dla bohaterów opowieści - grupy Włochów, rozpoczyna się nowy okres w życiu - powrót do domu, a zarazem żmudny proces uczenia się na nowo normalnej rzeczywistości. Primo Levi - chemik z Turynu - ma przed sobą najdłuższą drogę; jego tułaczka trwa niemal rok. Pokonując kolejne etapy wędrówki uczy się sztuki przetrwania: zarabia pieniądze handlując z rosyjskimi żołnierzami; zdobywa całkowicie nowe dlań doświadczenia. Droga bohaterów wiedzie przez Polskę, Ukrainę i Związek Radziecki. Ich oczami oglądamy świat, który próbuje otrząsnąć się ze skutków wojny. Dla Primo roczna niemal tułaczka jest w istocie czasem bolesną, przede wszystkim jednak oczyszczającą wędrówką w głąb samego siebie, odkrywaniem najskrytszych pokładów świadomości i podświadomości. Jej ostatnim etapem jest próba opisania doznanych doświadczeń również w imieniu tych, których pochłonęła wojna.

Portugalska kolonia Angola. Na początku lat sześćdziesiątych rozpoczęła się tam walka narodowowyzwoleńcza przeciwko kolonizatorom. Film łączy elementy obyczajowego reportażu i dokumentalnej relacji o narodzinach ruchu oporu. Opowiada o losie kobiety, której całe dotychczasowe życie zburzyło aresztowanie męża. Błąka się od jednego posterunku do drugiego, próbując bezskutecznie dowiedzieć się, gdzie jest jej mąż. Nie wie, że w czasie przesłuchania zostaje śmiertelnie pobity.

Do uwikłanego w kilka procesów Beaumarchais zgłasza się Paul-Philippe Gudin. Rekomendowany przez samego Woltera młodzieniec zostaje sekretarzem dramaturga i jego wiernym przyjacielem. Oskarżony o fałszerstwo dokumentów Beaumarchais przegrywa pierwszy proces, ale wygrywa apelację, gdy udaje mu się zdyskredytować radcę Louisa Goezmana, a wraz z nim cały przekupny parlament. Zyskawszy publiczny poklask, w atmosferze euforii wystawia "Cyrulika", ale odnosi umiarkowany sukces...

W 1810 roku setki niewolników znalazło się na pokładzie statku z niewolnikami płynącego z Senegalu do Europy. Był to początek strasznej podróży dla nich. Po dotarciu do celu niewolnicy odkryli swoje żałosne warunki życia.

Opowieść o zagubionym w labiryncie swojego życia pracoholiku, który z pomocą rodziny odzyskuje sens istnienia, wzrusza, rozśmiesza i daje nadzieję publiczności w wielu krajach. Rafael jest pozbawiony złudzeń i niezadowolony z życia, nie ma na nic czasu, nie radzi sobie ze swoją córką, eks-żoną, rodzinną restauracją i nową narzeczoną. Z pomocą przychodzi mu ojciec, który kieruje jego uwagę na rzeczy w życiu najważniejsze.

Millie mieszka z dziadkiem na odległej wyspie, gdzie terroryzuje ich zbiegły więzień.

Po dziesięciu latach z więzienia wychodzi niesłusznie oskarżony i skazany więzień. Stara się odbudować swoje poprzednie życie, jednak to co się kiedyś stało, ciągle odbija się cieniem na jego dotychczasowym życiu. Stara się więc odkryć prawdziwego mordercę.

Jest to satyra na koncepcję tak zwanego rządów światowych i wszelkiego rodzaju unii międzynarodowych. W 2000 roku poszczególne kraje wybierają własne rządy, jednak muszą one uznawać wyższość Światowej Unii Globalnej. W Austrii zostaje wybrany nowy premier (Josef Meinrad). W swoim rządowym exposé ogłasza niezależność kraju od Unii. Do Austrii przylatują unijne oddziały specjalne, aby skończyć z rebelią.

Urodzony w zamożnej rodzinie Henri Grouès (Benjamin Lavernhe) był zarówno bojownikiem ruchu oporu, posłem, obrońcą bezdomnych, rewolucjonistą, jak i obrazoburcą. Od ław Zgromadzenia Narodowego po slumsy na paryskich przedmieściach – jego zaangażowanie na rzecz najsłabszych przyniosło mu międzynarodową sławę. Stworzenie Emmaüs i fala jego niezapomnianego uroku zimą 1954 roku uczyniły go ikoną. Jednak każdego dnia wątpił w swoje działania. Jego słabości, cierpienie, mało wiarygodne życie intymne pozostawały nieznane opinii publicznej. Zbuntowany biedą i niesprawiedliwością, często krytykowany, a czasem zdradzany, Henri Grouès miał tysiąc żyć i stoczył tysiąc bitew. W historii pozostawił ślad pod wybranym przez siebie imieniem: Abbé Pierre.

Film jest opowieścią o włoskim zakładzie karnym gdzie jest przetrzymywana niesłusznie oskarżona kobieta. Cały system penitencjarny jest wypaczony, kobietę spotykają ciężkie przeżycia, rozwiązłość osadzonych, sadyzm strażników.