Filmy chłosta

Manuela (Judy Garland) właśnie ma poślubić bogatego, starszego i nudnego burmistrza, Don Pedro Vargasa (Walter Slezak), lecz spotyka podróżnego aktora Serafina (Gene Kelly). Odkrywa on, że uwielbia ona pirata Macoco. Serafin aby zdobyć serce Manueli, przebiera się za pirata i przerywa ślub. Dopiero po pewnym czasie dochodzi do niego, że wszyscy uważają go teraz, za najbardziej poszukiwanego pirata na Karaibach...

Podczas rejsu przyjaciel ofiary morderstwa próbuje nakłonić młodą narzeczoną, aby przyznała się do popełnionego morderstwa.

Kobieta, która została obiecana synowi potężnej rodziny, po urodzeniu syna, zakochuje się w innym mężczyźnie i nie chce się go wyrzec. Zszokowani rodzice wysyłają ją do klasztoru. Zostaje tam poniżana i zmuszana do praktyk lesbijskich.

Siggi, dziesięcioletni bohater filmu Deutschstunde, jest synem nazistowskiego policjanta. Wraz z rodzicami mieszka w małej nadmorskiej wiosce, do której wieści o wydarzeniach ze świata zewnętrznego docierają poprzez rozporządzenia, jakie otrzymuje ojciec chłopca. Dotyczą one jednak przede wszystkim zamieszkałego w tej samej miejscowości malarza Maxa Nansena i sztuki, którą uprawia. Ekspresjonistyczne obrazy nie wpisują się ani w pożądaną przez władzę formę, ani tematykę. Chociaż policjant i artysta w młodości byli przyjaciółmi, a ten ostatni jest nawet ojcem chrzestnym Siggiego, wypełnienie rozkazu i obowiązek wobec obowiązującego prawa jest dla Jensa Jepsena, jedynego przedstawiciela władzy w tym miejscu, powinnością wobec której nie może się uchylić. Nie może więc zaakceptować, że Max uprawia „zdegenerowaną sztukę” mimo wydanego mu zakazu. Siggi zostaje wplatany przez ojca w jego prywatną i służbową walkę z malarzem, choć chłopak wyraźnie sympatyzuje z dawnym przyjacielem domu i zamiast na niego donosić, postanawia pomóc artyście.

Shirley (Lina Romay) zostaje uwięziona za tak zwaną zbrodnię w afekcie. W rzeczywistości jest uwikłana w mroczną historię kradzieży diamentów.

Ramon wraca do Kalifornii po ukończeniu szkoły w Hiszpanii i odkrywa, że ​​skorumpowani politycy źle traktują swoich mieszkańców.

Rok 1649. Ludwik (Maxime Mansion) zostaje królem. Nie ma jeszcze jedenastu lat. Anna Austriacka (Carmen Maura) i Mazarin (Paolo Graziosi) prowadzą królestwo, wielka szlachta - Conde, Conti, pani de Longueville, Chevreuses, Gaston Orleański, kardynał de Retz i parlamentarzyści - zamierzają wykorzystać młodego króla i jego niepopularność, aby odzyskać kontrolę nad królestwem i zagrozić tronowi. W ten sposób rozszerza się Fronda. Wszędzie powstają konspiracje. Kardynał Mazarin działa podstępnie z mądrością. Regent okazuje się dobrym politykiem. Ludwik uczy się być człowiekiem, otoczony dworem, ale samotny, nieustannie walczący, aby być silnym. Rok 1653, buntownicy zostają pokonani. Ludwik już nie jest "małym Ludwikiem", ale królem, który już pracuje na swój kult.

W 1810 roku setki niewolników znalazło się na pokładzie statku z niewolnikami płynącego z Senegalu do Europy. Był to początek strasznej podróży dla nich. Po dotarciu do celu niewolnicy odkryli swoje żałosne warunki życia.