Filmy aplauz

Słynny szkocki dramaturg James Matthew Barrie (Johnny Depp) po porażce jednej ze swoich sztuk przeżywa twórczy kryzys. Geniusz źle się czuje ograniczony sztywnymi ramami kultury Anglii początku XX stulecia. Inspirację do nowego dzieła odnajdzie podczas spaceru w londyńskim Kensington Gardens. Spotyka tam rodzinę Llewelyn Davies: czterech chłopców oraz Sylvię, ich piękną, owdowiałą matkę (Kate Winslet). Związku Jamesa i Sylvii oraz jego przyjaźni z dziećmi nie akceptuje ani matka Sylvii – Emma du Maurier (Julie Christie) – ani żona Jamesa, Mary (Radha Mitchell). Częste spotkania Jamesa z rodziną Llewelyn Davies, zabawy z chłopcami i rozkwit uczucia wobec ich matki pozwolą pisarzowi stworzyć nową, niezwykłą sztukę. Producent inscenizacji dzieł J.M. Barriego – Charles Frohman (Dustin Hoffman) zrazu sceptycznie odnosi się do „Piotrusia Pana”. Sukces premiery w Londynie zapoczątkuje legendę o chłopcu, który postanowił na zawsze zachować dziecięcą wrażliwość.

Lee Holloway to młoda, wrażliwa i piękna kobieta o masochistycznych skłonnościach. Po wyjściu ze szpitala psychiatrycznego usiłuje ustabilizować swoje życie. Zatrudnia się jako sekretarka w biurze adwokata Edwarda Greya. Mimo wysokich oczekiwań ze strony swego pracodawcy, kobieta jest zadowolona z posady. Wkrótce wychodzą na jaw nie tylko upodobania nowej sekretarki, ale i dziwne tendencje Edwarda.

Bruce Lee stara się położyć kres działalności Hana handlującego narkotykami i dziewczętami. Szukając sprawców śmierci swojej siostry, udaje się na wyspę, której właściciel pod przykrywką prowadzenia szkoły walk kung-fu szmugluje opium i czerpie zyski z prostytucji.

Bad Blake to życiowo rozbity i zrezygnowany muzyk country. Zbyt wiele razy się żenił, zbyt wiele lat spędził w trasie, wypił też w życiu zbyt wiele drinków zbyt wiele razy. Co gorsza, nadal nie może sobie z tym poradzić, ale niespodziewanie pojawia się szansa na ratunek ― Jean, dziennikarka, która odkrywa, że za maską muzyka skrywa się prawdziwy człowiek.

Nikki Grace i Devon Berk to aktorzy zaangażowani w najnowszy projekt reżysera Kingsley'a Stewarta pod tytułem "On high in blue tomorrows". Scenariusz został oparty na cygańskiej legendzie z Polski i jest uważany za przeklęty, gdyż kilka lat wcześniej, podczas próby produkcji, dwoje głównych aktorów zostało zamordowanych. To jednak nie zniechęca Kingsleya, który głęboko wierzy, że ta produkcja przyniesie mu wielką sławę. Tymczasem Nikki i Devon przekraczają linię czystych relacji aktorskich i stają się kochankami. Wtedy zacierają się granice między światem realnym a fikcją filmową...

30 stycznia 1972 roku z przedmieść Derry (zamieszkanego w większości przez katolików) w Irlandii Północnej wyruszył pokojowy marsz zorganizowany przez społeczny ruch Civil Rights. Protestujący zamierzali dotrzeć do centrum miasta, gdzie miał odbyć się wiec. Mimo starań organizatorów nie udało się uniknąć starć z brytyjskim wojskiem, w których zginęło 14 osób. To wydarzenie, nazywane dziś Krwawą Niedzielą, stało się punktem zwrotnym w historii wielowiekowego konfliktu między Irlandczykami, którzy w większości są katolikami, a Brytyjczykami, wśród których przeważają protestanci.

Groźny przestępca, Frank White (Christopher Walken), po długoletnim pobycie w więzieniu postanawia odzyskać wpływy. Buńczucznie zapowiada przejęcie kontroli nad całym handlem narkotykami w Nowym Jorku, grożąc usunięciem każdego, kto stanie mu na drodze. Wraz ze swym murzyńskim gangiem stopniowo eliminuje kolejnych przeciwników zręcznie wymykając się policji. Wspomagając finansowo podupadający szpital dziecięcy zjednuje sobie przychylność biedniejszej części społeczeństwa, a lokalna prasa bulwarowa kreuje go wręcz na bohatera. Na drodze do zdobycia pełni władzy staje jednak równie nieustępliwy detektyw Bishop.

"Triumf woli" jest filmem propagandowym wyreżyserowanym przez Leni Riefenstahl. Niemka w swoim obrazie dokładnie pokazała zjazd partii hitlerowskiej w Norymberdze z roku 1934.

„Terri” Fletcher jest zwykłą, choć utalentowaną wokalnie dziewczyną, której życie nie odbiega niczym od życia jej rówieśników. Aż do momentu, kiedy w wypadku samochodowym ginie jej starszy brat. Jej spokojne dotychczas życie zostaje zachwiane. Nawet nieoczekiwany prezent – letni kurs w szkole artystycznej w Los Angeles – nie jest w stanie oderwać „Terri” od emocji po utracie ukochanego brata. Jednak po pewnym czasie znajduje oparcie w nowych przyjaciołach, nauczycielu oraz swojej pierwszej prawdziwej miłości.

Najlepsza w historii kina autotematyczna komedia muzyczna, w lekkiej formie pokazująca czasy przełomu dźwiękowego w kinie. Jej bohaterami jest trójka przyjaciół, próbujących zerwać więzy kontraktów, by wystąpić w razem w filmie i wylansować (ich zdaniem) wartą tego dziewczynę na gwiazdę. Lekko i satyrycznie potraktowany wątek gwiazdorski dał okazję do kilku wspaniałych scen ze studia filmowego (słynna scena z asynchronem). Jednocześnie wszyscy widzowie zostają w jakiś sposób oszukani: w rzeczywistości to nie Debbie Reynolds podkłada głos pod ruch warg Jean Hagen, lecz odwrotnie.