Filmy drwal

Wieś na Mazowszu, 1943 rok. Dwóch nastoletnich chłopaków Janek i Staszek znajdują ukrywających się w obejściu gospodarstwa dwóch młodych Żydów. To ich rówieśnicy – Abram i Chaim – synowie szanowanego aptekarza, który mieszkał przed wojną w pobliskim miasteczku. Tylko oni ocaleli z pogromu, który Niemcy urządzili Żydom w pobliskim lesie. Na przekór śmiertelnemu zagrożeniu Janek i Staszek postanawiają ukryć chłopców. O swojej decyzji nie mówią nikomu.

30 listopada 1941 roku przylatuje do Kujbyszewa premier rządu polskiego, Naczelny Wódz gen. Władysław Sikorski. Na pokładzie samolotu rozmawia z młodym porucznikiem Andrzejem Radwanem, któremu poleca pozostanie w ambasadzie polskiej w Kujbyszewie, gdyż - jak mówi - chce tam mieć zaufanego człowieka.

Do zagubionej w północnych lasach osady przyjechała Tosia Kislicyna. Ona z radością zgodziła się być kucharką i zamieszkała w internacie. Zaraz na wstępie poznała drwala Ilję, uważanego za pierwszego kawalera w osadzie, który ją obraził. Wieczorem, by osłodzić nieprzyjemne spotkanie, zdecydował się ją zaprosić na tańce i dostał odmowę...

Na małej wyspie prowadzony jest eksperyment, mający zwiększyć przyrost drzew. W trakcie wycinki jeden z drwali zostaje ranny, a jego krew miesza się w żywicą. Wkrótce wyspę ogarnia epidemia żywych trupów, a garstka ocalałych próbuje znaleźć sposób by się stamtąd wydostać.

Po transfuzji wilczej krwi mężczyzna zmienia się w wilkołaka.

Grupa przyjaciół ze szkoły staje przed faktem, że jedno z nich, zabiło drugą osobę. Dotąd zgrana paczka rozpada się. Jedni bronią kolegi, pomagają w ucieczce, a drudzy uważają, że najlepszym wyjściem było by poinformowanie policji. Tak też się staje... ktoś idzie na policję...

Telewizyjna inscenizacja klasycznej już pozycji polskiej dramaturgii współczesnej. „Rozmowy przy wycinaniu lasu” miały swą prapremierę w 1975 roku w warszawskim Teatrze Kwadrat, w reżyserii Edwarda Dziewońskiego. Opowieść o drwalach, wiodących żywot na leśnej polanie, daje kwintesencję rzeczywistości, w której sztuka powstała, a także odnosi się do dnia dzisiejszego. Rozmowy o rybach, o tym i owym wypełniają czas drwalom, których głównym zajęciem jest czekanie. Codziennie czekają, aż przyjedzie Siekierowy i rozda im narzędzia pracy, by po zakończonej dniówce znów je zebrać. Drwale nie mogą się nadziwić, że w carskiej Rosji jeden student, co zarąbał dwie kobiety, miał swoją siekierę, całkiem na własność. Tę historię – czort wie, czy prawdziwą – wyczytał Bimber w książce, którą wypożyczył z biblioteki. Jak 200 książek przeczyta, może wygra w nagrodę piłkę do futbola albo nawet wycieczkę, i to w obie strony. Kłopot w tym, że w bibliotece jest tylko 47 książek i trzeba parę razy obrócić. Bimber zaczyna już trzecią kolejkę i nie oszukuje, czyta naprawdę – tak jak wtedy, gdy pił, zawsze do dna, uczciwie. Domorosły filozof Macuga, naiwny Dunlop i lizus Zyzol chętnie słuchają różnych krwawych opowieści albo bajek o królewnach przecudnej urody i kapiących złotem pałacach. Bajki ładnie opowiada pan Siekierowy, a najładniej – pan Gajowy, tak że można słuchać na okrągło.

Namiętność wyprowadziła niewinnego chłopca i doświadczoną kobietę poza granice ich sumienia.

Hank Stamper (Paul Newman) i jego ojciec, Henry Stamper (Henry Fonda), prowadzą od lat rodzinny interes wycinki drzew w Oregonie. Mieszkańcy są wściekli na nich, ponieważ miasteczko chyli się ku upadkowi, a oni kontynuują pracę. Większość drwali zaczyna strajkować. Czy uda im się samym utrzymać interes?

Dorotka mieszka z wujostwem i małym pieskiem w niewielkim domku. Pewnego dnia tornado unosi chatkę wraz z dziewczynką i jej czworonożnym pupilem i porzuca w nieznanej, magicznej krainie. Dorotka chce wrócić do cioci i wujka. Jej jedyną nadzieją jest Czarnoksiężnik z Oz. W drodze do niego dziewczynka spotyka nowych przyjaciół.