Zestawienie najlepszych i najpopularniejszych filmów w których występuje regeneracja, krew.
Zobacz zwiastuny, oceny, oraz dowiedz się kto reżyserował i jacy aktorzy występowali
w tych filmach.
Sean Flynn ma 27 lat i jest synem Kevina Flynna (Jeff Bridges). Poszukując przyczyny nagłego zniknięcia swojego ojca, zostaje wciągnięty do cyfrowego świata, w którym jego ojciec żył przez ostatnie 25 lat. Wraz z lojalną powierniczką Kevina, Quorą (Olivia Wilde (II)), ojciec i syn wyruszają na wyprawę przez wizualnie olśniewający, cybernetyczny wszechświat, który stał się jeszcze bardziej zaawansowany i nadzwyczaj niebezpieczny.
Hugh Jackman ponownie w roli tajemniczego, obdarzonego niezwykła mocą Wolverine'a, który wyrusza do współczesnej Japonii. Stawia tam czoła nie tylko obcej kulturze, lecz także śmiertelnie groźnym wrogom, którzy gotowi są na wszystko, by go zniszczyć. Wolverine odkryje swoje słabości, zyskując przy tym siłę, o której dotąd mógł tylko marzyć, a jego los zmieni się na zawsze...
Wydarzenia przedstawione w filmie mają miejsce niedługo po części pierwszej. Tym razem dochodzi do znacznego pogorszenia stosunków między ludźmi i mutantami. Pewna organizacja rządowa dokonuje ataku na szkołę Xaviera. Porywają oni większości uczniów z zamiarem uczynienia z nich broni przeciwko mutantom. Z ataku udaje się jednak uciec kilku członkom X-MEN, którzy łączą swoje siły z „Magneto” i atakują siedzibę organizacji.
Stany Zjednoczone, rok 1967. Tajemniczy atak i wywołany nim upływ krwi (częściowo wampirycznego pochodzenia) powodują zgon młodej, ciężarnej kobiety, która przed śmiercią zdąży jeszcze wydać na świat syna. Czasy współczesne. Ów syn wyrasta na Blade’a (Wesley Snipes) – osobnika będącego skrzyżowaniem istoty ludzkiej z wampirem. Niezwykłe okoliczności porodu sprawiły, że Blade rozumie wampiry i potrafi z nimi walczyć, co nie jest bez znaczenia, zważywszy, że w przyszłości sądzone mu będzie właśnie przed wampirami bronić ludzi, do których – paradoksalnie – nie może siebie zaliczyć bez zastrzeżeń. Blade uczy się unicestwiania wampirów od Whistlera (Kris Kristofferson) – człowieka polującego na nie od wielu lat…
Dawnymi czasy Aleksander Corwinus miał dwóch synów, Williama i Marcusa. Oboje zostali przemienieni w przerażające monstra. William stał się pierwszym wilkołakiem za sprawą ugryzienia wilka. Równocześnie przemianę przeszedł jego brat. Marcus po ukąszeniu nietoperza zapoczątkował rasę wampirów. Z chwilą, kiedy powstają dwa nowe gatunki, rozpoczyna się wielka wojna pomiędzy nimi. Kiedy kilka stuleci później oddział wampirów pod dowództwem Marcusa patroluje pewną niewielką osadę, niespodziewanie napotykają stado przemienionych wilkołaków. Rozpoczyna się bitwa między dwiema wrogimi rasami. W końcu udaje się pokonać oddział Williama. Jednak Marcus nie pozwala zabić swojego brata. Postanawia go uwięzić. Kontrolę nad armią wampirów przejmuje Victor, natomiast Marcus zapada w głęboki letarg. Tymczasem we współczesnych czasach wampirzyca Selene zabija Victora – mordercę rodziców. Jej jedyny sprzymierzeniec to Michael. Mężczyzna jest niezwykłym stworzeniem, jedynym w swoim rodzaju, półwampirem, półwilkołakiem. Kiedy Selene postanawia obudzić Marcusa, aby ten wstawił się za nią, okazuje się, że obudzony wampir nie jest już tym, kim był kiedyś. Pragnie uwolnić swego brata i razem z nim rządzić światem. Na drodze do sukcesu stają Selene i jej kompan.
Psychiatra, który ciągle nie może dojść do siebie po śmierci swojej żony otrzymuje zagadkową wiadomość od przyjaciela znajdującego się na stacji międzyplanetarnej obserwującej planetę „Solaris” i fenomeny z nią związane, w której zachęca go do przybycia. Z powodu niewyjaśnionych zdarzeń załoga „Solaris” zaczyna doświadczać zaburzeń pamięci, w których pojawiają się dawno zmarli członkowie rodziny, włączając w to żonę głównego bohatera. Pojawiający się znikąd ludzie nie wiedzą, jak trafili na pokład stacji, nie wiedzą, że są wytworem wyobraźni, uważają się za rzeczywiste istoty.
Solaris – planeta, która materializuje obraz tych, z kim nie jesteśmy w stanie się rozstać w swoich myślach, uczuciach, życzeniach, bez względu na to, jakiego rodzaju są to uczucia: czy to miłość, żal, czy poczucie winy. Solaris nie więzi, ale i nie wypuszcza swoich gości, wciela jedynie w życie to, z czym nigdy nie będzie się w stanie rozstać. W dużej mierze film stanowi połączenie fantastyki z rozmyślaniami o kosmosie, Ziemi, człowieku, sumieniu, życiu, śmierci i odpowiedzialności przed przyszłością.