Kiedy Herra, Czeszka, zakochuje się w Afgańczyku Nazirze, nie ma pojęcia o życiu, które czeka ją w posttalibańskim Afganistanie, ani o rodzinie, do której wkrótce dołączy. Dziadek, który jest feministą, adoptowany młody chłopak, który zadziwia swoim intelektem i Freshta, która zrobi wszystko, by uciec od swojego agresywnego męża. Podobnie jak inne kobiety w rodzinie, Herra nosi burkę i chowa się w szafie, gdy przychodzą goście. Zaczyna nową pracę u Amerykanki Heidi, która ma niewielkie pojęcie o życiu kobiet w Afganistanie, ani o tym, że nie wszyscy chcą być ratowani przez ludzi Zachodu.
Kyona i Adriel zostają zmuszeni do ucieczki ze swojej rodzinnej wioski. Rodzeństwo próbuje znaleźć schronienie w bezpiecznym miejscu. To dla nich podróż nie tylko po nieznanych dotąd terenach, ale i w głąb siebie.Zrealizowana czasochłonną, a przez to niezwykłą i rzadką techniką (wolnoschnące farby olejne na taflach szkła) animacja nie rozgrywa się w konkretnym miejscu i czasie. Historię poznajemy z perspektywy starszej już Kyony, która dokumentowała całą wędrówkę w szkicowniku. W jej opowieści dziecięca wyobraźnia przenika się z mglistymi wspomnieniami, a rzeczywiste postacie - z tymi fantastycznymi. Samodzielnego życia w drodze, gdzie pewnego dnia trafiasz do domu bogatych ludzi, żeby później spotkać innych uchodźców i zasmakować życia w miasteczku cyrkowym, w końcu nie da się tak łatwo odtworzyć. Jedno jest za to pewne - niezależnie od miejsca warto trzymać się razem.
Młoda, puszysta nauczycielka odzyskuje poczucie atrakcyjności tańcząc burleskę. Problem w tym, że jej najbliższe otoczenie wydaje się nie być na to przygotowane.
Rozgrywający się w przyszłości, która jeszcze nie istnieje, film kwestionuje idealistyczny techno-optymistyczny model przyszłości. Wiadomość w butelce dryfująca w morzu danych. Z ciekawego, zabawnego i krytycznego punktu widzenia dokumentalistka Viera Čákanyová bada potencjał technologii blockchain i sztucznej inteligencji w radzeniu sobie ze złożonymi globalnymi problemami, które tworzymy my, ludzie - zmianami klimatycznymi i kryzysem demokracji przedstawicielskiej. Łącząc filmowy pamiętnik z obrazami ze skanów 3D, Čákanyová poetycko i dobitnie podkreśla nieodłączne napięcie między analogową i cyfrową przyszłością ludzkości.
W nocy przed 1 maja Stano planował wysadzić w powietrze trybunę, z której przemawiać mieli do ludzi komuniści. Niestety upił się, a policjant złapał go, gdy kręcił się w jej pobliżu z plecakiem pełnym ładunków wybuchowych. Został skazany na 5 lat więzienia. Fero przygotowywał zamach na prezydenta Husáka z nadzieją, że w ten sposób wznieci wśród rodaków rewolucję przeciw komunizmowi. Nie udało mu się nawiązać współpracy z CIA, która nie potraktowała jego telefonów na poważnie. Policja znalazła u niego broń i ładunki wybuchowe i Fero na 14 lat trafił do więzienia. Z kolei Władimir prowadził działalność antyreżimową polegającą na niszczeniu publicznych billboardów, reklamujących Komunistyczną Partię Czechosłowacji. Udało mu się zlikwidować 53 z nich, ale zapłacił za to 4-letnim więzieniem.
„Nazywam się František Soukenický i jestem kobieciarzem. Zawsze wybierałem kobiety, które były tego warte. A właściwie to one wybierały mnie. Każda z nich na swój sposób ukształtowała mój charakter, sposób myślenia i postrzegania świata. Mówię całkiem szczerze: kochałem je wszystkie. Choć niestety czasami więcej niż jedną naraz…”