Filmy Estonia

Jesień – ulubiona pora roku poetów i melancholików – to też czas, w którym w jednych z sadów w Abchazji dojrzewają mandarynki. Od morza wieje jeszcze ciepły wiatr, lasy na wzgórzach pokrywają się złotymi liśćmi. Jest rok 1992, więc ciszę przerywają odgłosy toczącej się wokół wojny. Mało kto je słyszy, bo okolica zagrożona wojenną pożogą jest już praktycznie wyludniona. Swoich domów nie opuścili tylko bezstronni Estończycy – Markus (Elmo Nüganen) i jego sąsiad Ivo (Lembit Ulfsak). Córka Iva wróciła do Estonii, uciekła przed wojną. Mężczyzna nie ma w sobie siły, by zerwać więź z przeszłością i opuścić miejsce, w którym została pochowana jego żona. Markus pielęgnuje sad mandarynkowych drzew, Ivo wyplata kosze, w których obaj plantatorzy sprzedają owoce regularnie pojawiającym się w okolicy żołnierzom. Konflikt zbrojny w okolicy nabiera jednak na sile. Po jednej z bitew Ivo znajduje ocalałego z potyczki, rannego Czeczena Ahmeda (Giorgi Nakashidze). Nie zważając na niebezpieczeństwo zabiera go do swojego domu. Grzebiący zmarłych Gruzinów Markus znajduje tymczasem młodego rannego Gruzina o imieniu Niko (Mikheil Meskhi). Bezstronni plantatorzy mają teraz pod swoim dachem żołnierzy wrogich sobie armii. Czy mężczyźni będą potrafili się porozumieć i w małej abchaskiej wiosce nie rozleje się więcej krwi?

Endel Neils (Märt Avandi), współpracownik stalinowskiej tajnej policji, ucieka z Leningradu do zapomnianej przez Boga estońskiej wsi. Zatrudnia się jako nauczyciel w miejscowej szkole, przy której otwiera klub szermierski. Miejscowe dzieci szybko łapią bakcyla sportu. Neils okazuje się zdolnym i wyrozumiałym nauczycielem, który do wychowanków podchodzi z miłością. Wielu uczestników jego kursu to sieroty, które straciły rodziców w wyniku akcji przesiedleńczych organizowanych przez Sowietów. Wprawiają się w nowym fachu tak bardzo, że zaczynają marzyć o udziale w mistrzostwach organizowanych w Leningradzie. Neils staje przed dylematem: chronić siebie i zawieść swoich podopiecznych, czy skonfrontować się ze swoją przeszłością, ryzykując przy tym własne życie. Problem staje się poważny, gdy inny nauczyciel zaczyna dociekać, czym mężczyzna parał się wcześniej.

Szwecja, 2018. Tajemniczy syndrom dotykający dzieci uchodźców budzi niepokój lekarzy i polityków. Siergiej i Natalia zostali zmuszeni do ucieczki z rodzinnego miasta po ataku, w wyniku którego omal nie zginął Siergiej. Czekając na decyzję Krajowej Agencji Imigracyjnej w sprawie ich wniosku o azyl, osiedlają się w Szwecji z dwiema małymi dziewczynkami i starają się prowadzić normalne życie. Ciężko pracują, posyłają córki do szwedzkiej szkoły, uczą się języka, poddają się regularnym kontrolom władz, a wszystko to w nadziei, że pewnego dnia zostaną obywatelami Szwecji. Kiedy jednak ich prośba o azyl zostaje odrzucona, najmłodsza córka Katja traci przytomność i zapada w tajemniczy stan śpiączki. W obliczu dylematu moralnego odporność Siergieja i Natalii zostanie wystawiona na próbę. Czy uda im się znaleźć nadzieję na uratowanie swoich córek?

Zrezygnowany, zrzędliwy Jon przemierza zardzewiałym samochodem Islandię z zamiarem spełnienia ostatniego życzenia matki. W dziwacznej podróży, w której spotka więcej osób niż przez ostatnie lata, towarzyszy mu pies, a na tylnym siedzeniu ciało niedawno zmarłej matki. Tylko czy Jon będzie potrafił sięgnąć po swoje, do tej pory marnowane, życie?

Poruszająca historia nastolatka uciekającego z matką i rodzeństwem z ogarniętego wojną Afganistanu do Europy. To także intymna opowieść o dorastaniu i odkrywaniu swojej seksualności. W życiu Aminą dominuje poczucie straty i to na wielu poziomach. Bohater musiał brutalnie wkroczyć w dorosłość i przez ponad 20 lat tłumił w sobie traumatyczne doświadczenia. Dziś, jako niespełna czterdziestolatek, odnosi sukcesy nauce jako naukowiec i planuje ślub ze swoim długoletnim partnerem.

Tytułowa matka, Elsa, mieszka na estońskiej prowincji, w jednej z tych małych mieścin, gdzie wszyscy się znają i wszystko o sobie wiedzą. Bohaterka opiekuje się synem Laurim, który jest w śpiączce po tajemniczym postrzeleniu. Elsa bardzo dba o syna, ale męczą ją niekończące się odwiedziny. Lauriego, który pracował jako nauczyciel, odwiedzają koledzy i koleżanki z pracy, uczniowie, przyjaciele, dziewczyna - i wszyscy opowiadają Elsie o swoich problemach. Tymczasem miasteczko aż huczy od plotek na temat postrzelenia. Kto i z jakiego powodu mógł zrobić coś takiego w miejscu, gdzie każdy każdego zna?

Morten marzy o dalekich podróżach. W swoim domku na drzewie spędza wolny czas, chowa się przed ciotką i pisze listy do swojego taty. Pewnego dnia do miasta portowego przyjeżdża tajemniczy gość. Okazuje się, że to magik, który obsypuje chłopca czarodziejskim proszkiem. Morten kurczy się do rozmiaru mrówki. Jego marzenia o podróżach w pewien sposób się spełniają. Chłopiec przenosi się na pokład zabawkowego statku i wyrusza na przygodę. Nie jest jednak jedynym członkiem załogi, czeka go spotkanie z Królową Pająków.

Podczas wypadu nad tytułowe jezioro Bodom dochodzi do krwawej masakry.

Życie piętnastoletniej Klary płynie spokojnie wśród rodziny i przyjaciół. Jednak wystarczy jedna chwila, by to wszystko zburzyć. Co tak naprawdę wydarzyło się w lany poniedziałek przed rokiem? Kim był zamaskowany mężczyzna, który skrzywdził Klarę? Jak po czymś takim odnaleźć znów radość życia? Klara poszukuje wsparcia i zrozumienia u nowej przyjaciółki.

Ania Morozowa, wychowanka domu dziecka, kończy z wyróżnieniem studia i podejmuje pracę na uczelni. Dima, kolega z domu dziecka, trudni się dilerką narkotyków, a z Ani zrobił nieświadomą niczego paserkę. Sytuacja robi się groźna, kiedy dziewczyną zaczyna interesować się milicja. Ani udaje się wprawdzie wymknąć z jej rąk, ale musi ukrywać się i zacząć żyć z dnia na dzień. Tak trafia do schroniska dla bezdomnych. Tutaj poznaje trzynastolatkę Krystynę, która pomaga jej w ucieczce. Ale coś za coś. Krystyna chce się dostać do babci w Kazachstanie, a w takiej podróży przez całą Rosję może jej pomóc tylko Ania. Dziewczyna nie ma ochoty na szaloną eskapadę i próbuje pozbyć się nastolatki. Okoliczności sprawiają jednak, że wciąż do siebie wracają i chcąc nie chcąc kontynuują podróż.