Filmy Estonia

Jesień – ulubiona pora roku poetów i melancholików – to też czas, w którym w jednych z sadów w Abchazji dojrzewają mandarynki. Od morza wieje jeszcze ciepły wiatr, lasy na wzgórzach pokrywają się złotymi liśćmi. Jest rok 1992, więc ciszę przerywają odgłosy toczącej się wokół wojny. Mało kto je słyszy, bo okolica zagrożona wojenną pożogą jest już praktycznie wyludniona. Swoich domów nie opuścili tylko bezstronni Estończycy – Markus (Elmo Nüganen) i jego sąsiad Ivo (Lembit Ulfsak). Córka Iva wróciła do Estonii, uciekła przed wojną. Mężczyzna nie ma w sobie siły, by zerwać więź z przeszłością i opuścić miejsce, w którym została pochowana jego żona. Markus pielęgnuje sad mandarynkowych drzew, Ivo wyplata kosze, w których obaj plantatorzy sprzedają owoce regularnie pojawiającym się w okolicy żołnierzom. Konflikt zbrojny w okolicy nabiera jednak na sile. Po jednej z bitew Ivo znajduje ocalałego z potyczki, rannego Czeczena Ahmeda (Giorgi Nakashidze). Nie zważając na niebezpieczeństwo zabiera go do swojego domu. Grzebiący zmarłych Gruzinów Markus znajduje tymczasem młodego rannego Gruzina o imieniu Niko (Mikheil Meskhi). Bezstronni plantatorzy mają teraz pod swoim dachem żołnierzy wrogich sobie armii. Czy mężczyźni będą potrafili się porozumieć i w małej abchaskiej wiosce nie rozleje się więcej krwi?

Endel Neils (Märt Avandi), współpracownik stalinowskiej tajnej policji, ucieka z Leningradu do zapomnianej przez Boga estońskiej wsi. Zatrudnia się jako nauczyciel w miejscowej szkole, przy której otwiera klub szermierski. Miejscowe dzieci szybko łapią bakcyla sportu. Neils okazuje się zdolnym i wyrozumiałym nauczycielem, który do wychowanków podchodzi z miłością. Wielu uczestników jego kursu to sieroty, które straciły rodziców w wyniku akcji przesiedleńczych organizowanych przez Sowietów. Wprawiają się w nowym fachu tak bardzo, że zaczynają marzyć o udziale w mistrzostwach organizowanych w Leningradzie. Neils staje przed dylematem: chronić siebie i zawieść swoich podopiecznych, czy skonfrontować się ze swoją przeszłością, ryzykując przy tym własne życie. Problem staje się poważny, gdy inny nauczyciel zaczyna dociekać, czym mężczyzna parał się wcześniej.

Aby naprawić swój związek, Anna (Mirtel Pohla) i Juhan (Priit Võigemast) wyjeżdżają do szklanej willi nad morzem, wynajętej im przez świetnie sytuowanych znajomych. Na miejscu bohaterowie są świadkami wypadku na skalistym wybrzeżu. Udzielają pomocy i schronienia rannej kobiecie oraz jej mężowi. Szybko okazuje się, że obie pary mają ze sobą zaskakująco wiele wspólnego. Goście sądzą, że dom należy do Anny i Juhana, a oni nie wyprowadzają ich z błędu. Wchodzą w nowe role. Rozpoczyna się destrukcyjna gra...

Tytułowa matka, Elsa, mieszka na estońskiej prowincji, w jednej z tych małych mieścin, gdzie wszyscy się znają i wszystko o sobie wiedzą. Bohaterka opiekuje się synem Laurim, który jest w śpiączce po tajemniczym postrzeleniu. Elsa bardzo dba o syna, ale męczą ją niekończące się odwiedziny. Lauriego, który pracował jako nauczyciel, odwiedzają koledzy i koleżanki z pracy, uczniowie, przyjaciele, dziewczyna - i wszyscy opowiadają Elsie o swoich problemach. Tymczasem miasteczko aż huczy od plotek na temat postrzelenia. Kto i z jakiego powodu mógł zrobić coś takiego w miejscu, gdzie każdy każdego zna?

Ania Morozowa, wychowanka domu dziecka, kończy z wyróżnieniem studia i podejmuje pracę na uczelni. Dima, kolega z domu dziecka, trudni się dilerką narkotyków, a z Ani zrobił nieświadomą niczego paserkę. Sytuacja robi się groźna, kiedy dziewczyną zaczyna interesować się milicja. Ani udaje się wprawdzie wymknąć z jej rąk, ale musi ukrywać się i zacząć żyć z dnia na dzień. Tak trafia do schroniska dla bezdomnych. Tutaj poznaje trzynastolatkę Krystynę, która pomaga jej w ucieczce. Ale coś za coś. Krystyna chce się dostać do babci w Kazachstanie, a w takiej podróży przez całą Rosję może jej pomóc tylko Ania. Dziewczyna nie ma ochoty na szaloną eskapadę i próbuje pozbyć się nastolatki. Okoliczności sprawiają jednak, że wciąż do siebie wracają i chcąc nie chcąc kontynuują podróż.

Zrezygnowany, zrzędliwy Jon przemierza zardzewiałym samochodem Islandię z zamiarem spełnienia ostatniego życzenia matki. W dziwacznej podróży, w której spotka więcej osób niż przez ostatnie lata, towarzyszy mu pies, a na tylnym siedzeniu ciało niedawno zmarłej matki. Tylko czy Jon będzie potrafił sięgnąć po swoje, do tej pory marnowane, życie?

„Lany Poniedziałek” to bajkowy komediodramat o sile empatii, którego akcja toczy się podczas Świąt Wielkanocnych. Introwertyczna nastolatka szuka remedium, dzięki któremu przestanie gadać przez sen, zanim jej wścibska siostra podsłucha jej mroczny sekret.

Poruszająca historia nastolatka uciekającego z matką i rodzeństwem z ogarniętego wojną Afganistanu do Europy. To także intymna opowieść o dorastaniu i odkrywaniu swojej seksualności. W życiu Aminą dominuje poczucie straty i to na wielu poziomach. Bohater musiał brutalnie wkroczyć w dorosłość i przez ponad 20 lat tłumił w sobie traumatyczne doświadczenia. Dziś, jako niespełna czterdziestolatek, odnosi sukcesy nauce jako naukowiec i planuje ślub ze swoim długoletnim partnerem.

Podczas wypadu nad tytułowe jezioro Bodom dochodzi do krwawej masakry.

Jest to bardzo emocjonalny i tragiczny film o masowych deportacjach na Syberię, rdzennych mieszkańców krajów bałtyckich, w oparciu o wspomnienia Erny (Laura Peterson). Wszystko zaczęło się 14 czerwca 1941 roku, kiedy przyszedł nakaz deportacji niewinnych rodzin z dziećmi. Mieli udać się na dworzec kolejowy, a później przewieźli ich wagonami dla zwierząt na Syberię. Jak przetrwać głód, zimno, upokorzenia, tracąc przyjaciół i wolność, ale nadal zachować życie, kiedy niemal cała nadzieja jest stracona?"