Filmy Francja

Wielka aktorka Maria Enders (Juliette Binoche) wspomina swoją przeszłość, zainspirowana nagłą śmiercią Wilhelma Melchiora reżysera i pisarza, który napisał sztukę, w której Maria odniosła duży sukces jako Sigird. Po dwudziestu kilku latach dostaje propozycję od młodego reżysera Klausa Diesterwega (Lars Eidinger) zagrania w tej samej sztuce, ale w roli rywalki Heleny. Sytuacja się zaostrza, gdy rolę Singrid ma dostać Jo-Ann Ellis (Chloë Grace Moretz), kobieta znana ze skandalicznego trybu życia.

Szeroka refleksja na temat absurdu i sensu życia na przykładzie dwóch podróżujących sprzedawców Jonathana (Holger Andersson) i Sama (Nils Westblom), którzy rozpowszechniają „fantastyczne gadżety”. „Chcemy, aby ludzie dobrze się bawili” – mówi Jonathan w depresji, płacząc.

Codzienna harówka policjantów Departamentu Policji Do Ochrony Nieletnich, to sprawy molestowana, łapanie kieszonkowców, wyłapywanie złodziejaszków, zmagania ze znęcającymi się rodzicami, przedwcześnie rozwinięta seksualność i wiele innych. Pracujący w oddziale policjanci potrafią mimo wszystko zachować zdrowy dystans, śmiać się w trudnych sytuacjach, wiedząc, że życie ma też jasną stronę.

Emma (Victoire Du Bois) jest poczytną autorką horrorów. Decyduje się jednak na zakończenie swojej serii i odpoczęcie od pisania. Niespodziewanie odwiedza ją jej dawna przyjaciółka - Caroline (Aurore Broutin), która oznajmia pisarce, że opowieści zapisane na kartach jej książek dzieją się również w rzeczywistości, a matka Caroline (Mireille Herbstmeyer) uważa się za główną antagonistkę - Marianne. Emma nie dowierza temu wyznaniu, lecz gdy Caroline popełnia samobójstwo, ciągle prosząc Emmę o powrót do Elden - małej miejscowości z której obie pochodzą, Emma się zgadza i wyrusza w podróż wraz ze swą asystentką - Camile (Lucie Boujenah). Na miejscu Emma będzie musiała się zmierzyć z dawnymi demonami jak i z nowo zaistniałą sytuacją.

W świecie zamieszkanym przez ludzi i superbohaterów gliniarz samotnik łączy siły z bystrą detektyw, aby powstrzymać spiskowca, który próbuje przejąć supermoce.

Saïd wystawia na sprzedaż znajdujący się w głębi lasu tartak, aby zapewnić lepszą przyszłość swojej osiemnastoletniej córce Sarah. Nie wie jednak, że jeden z jego praktykantów został zmuszony przez brata do ukrycia w zakładzie dużych ilości kokainy. Gdy na miejscu pojawiają się członkowie gangu, do którego należały narkotyki, Saïd szybko zdaje sobie sprawę z powagi sytuacji. Przestępcy mają przewagę liczebną, jednak Saïd zna swój tartak lepiej, niż ktokolwiek inny. Aby chronić Sarah, przekształca go w fortecę, z której przypuszcza kontratak. Wraz z ilością ofiar rośnie również pragnienie zemsty...

Rose, wychowująca się bez matki nastolatka z francuskiej prowincji, przeczuwa, że na bunt i złość będzie mogła sobie pozwolić jedynie teraz. Miota się pomiędzy skrajnymi emocjami i walczy z własną niewinnością. Polskie korzenie ojca nie mają z tym nic wspólnego. Dzieciństwo bezpowrotnie odeszło, a nastoletnie ciało przestało służyć zabawie – teraz jest kolejnym źródłem szaleństwa i towarem na rówieśniczym rynku ciał, służących do komunikacji między płciami. Rose, znajduje inny sposób na zbudowanie relacji z chłopakiem. Wykorzystuje sytuację – zatrudniony przez ojca Polak (Andrzej Chyra) ma tu syna, którego w przeszłości porzucił i z którym chce odnowić rodzinne więzi. Początkowo z nudy, z tęsknoty za intensywnymi wrażeniami, dziewczyna wchodzi w sam środek uczuciowej układanki między ojcem i synem. Jest katalizatorem, świadkiem, w końcu uczestniczką zdarzeń. Odkrywa, że to ludzkie słabości, a nie atuty są kluczem do porozumienia ze światem.

Nierzeczywisty charakter Portugalii stał się jednym z tematów tryptyku Gomesa, który nakłada w nim najnowszą historię swojej ojczyzny na poetycką strukturę luźno interpretowanych „Baśni z tysiąca i jednej nocy”. Opowiadając o kraju, skupia się na problemie gospodarczego kryzysu z lat 2013–2014 [opracowanie: Magdalena Bartczak, Nowe Horyzonty].

Margherita (Margherita Buy) jest uznaną reżyserką filmową. Praca na planie jej najnowszej, skomplikowanej produkcji, nie przebiega zbyt gładko. Wszystko dodatkowo utrudnia amerykański gwiazdor (John Turturro) w epizodycznej roli, który ledwo sobie radzi z włoskimi dialogami, czym doprowadza filmową ekipę do pasji. Równocześnie Margherita musi sprostać wyzwaniom codzienności: problemom z dorastającą córką, chorobie matki i rozstaniu z wieloletnim partnerem, odtwarzającym w jej filmie główną rolę. Jak w tym wszystkim wytrwać i nie zwariować? Jak odnaleźć sens, wewnętrzną siłę i radość?

Fara to trzydziestolatka bez pracy, bez mieszkania i bez chłopaka, ale za to z bardzo zaawansowaną krótkowzrocznością. Babcia, matka i siostra bez przerwy wiszą jej nad głową, musi więc zacząć podejmować własne decyzje – najpierw wierząc ślepo w historie snute w głowie, a w końcu mierząc się z rzeczywistością. Kiedy życie okazuje się serią porażek, czas przejąć nad nim kontrolę.