Filmy NRD

Głównym bohaterem tej ludowej wschodniej bajki jest ułomny Muck. Jego kalectwo jest przedmiotem drwin otoczenia. Drwią dorośli, ale najbardziej Muckowi dokuczają dzieci, które wymyślają coraz to nowe sposoby, jak uprzykrzyć mu życie i mieć przy tym sporo zabawy. Aż pewnego dnia Muckowi udaje się zamknąć niesforne dzieciaki w izbie. Sam wdrapuje się na niedostępną maluchom półkę i rozpoczyna opowieść, która w niedawnych prześladowcach wzbudza coraz to większe zainteresowanie. A że jest to opowieść bardzo pouczająca, zaczynają oni z czasem wręcz go podziwiać...

Ratunkiem dla dziewczynki zagrożonej narkomanią może się okazać adopcja. Są nawet chętni - młode małżeństwo składa stosowny wniosek o adopcję nastolatki i niecierpliwie, ale z nadzieją, oczekuje jego rozpatrzenia. Ale władze oceniając wniosek dopatrują się jednak, że potencjalni rodzice wzięli kiedyś udział w pokojowej demonstracji, co czyni ich podejrzanymi politycznie i zostają odrzuceni. Młodzi małżonkowie postanawiają się tak łatwo nie poddawać i dla dobra dziecka gotowi są stoczyć prawdziwy bój z systemem.

Imponująca ekranizacja mrocznego rozdziału historii Niemiec, w którą wpleciono zdjęcia archiwalne z tamtych lat. W nocy z 27 na 28 lutego 1933 roku wybucha pożar w budynku Reichstagu, najprawdopodobniej w wyniku podpalenia. O czyn ten zostają oskarżeni komuniści: Holender Marinus van der Lubbe (Fred Delmare), Bułgar Georgi Dymitrow (Jochen Brockmann) i inni. Rozpoczyna się ich proces, który pod presją propagandy zdaje się być z góry skazany na porażkę oskarżonych. Ale okazuje się, że postanowili się oni bronić za wszelką cenę. Prym wśród nich wiedzie Dymitrow, który bystrością i przenikliwością umysłową zaczyna przechylać szalę na korzyść oskarżonych. Tylko Marinus van der Lubbe z powodu złego stanu zdrowia, nie broni się wcale...

Andreas Zumsee jest prowincjonalnym młodzieńcem przybywającym do Berlina. Tu próbuje zostać uznanym dziennikarzem, ale dopiero romans z żoną wpływowego bankiera otwiera przed nim drogę do upragnionej kariery. Niestety taka droga do sławy ma swoje mankamenty - potrafi skończyć się równie szybko jak się zaczęła... Film jest satyrą świata nowobogackiej burżuazji końca XIX wieku.

W 1918 roku z inicjatywy Lenina (Yuri Kayurov) z Rosji do Niemiec zostaje wysłany eszelon z pieczywem, w celu pomocy proletariatowi, który zwyciężył w listopadowej rewolucji. Konwojujący eszelon: były niemiecki jeniec Kurt i radziecka dziewczyna Tania (Natalya Varley) przemierzą długą drogę, która na zawsze ich połączy.

Sonja i Jens to para młodych ludzi i typowy przykład tzw. trudnej miłości. Mimo, iż oboje nie są na to gotowi, decydują się na ślub, ale prawdziwe problemy pojawiają się wraz z dzieckiem. Jens zarabia przyzwoicie jako pracownik budowlany i chciałby, aby Sonja poświęciła się wyłącznie wychowaniu dziecka, zwłaszcza, że sam jako dziecko tęsknił za bezpieczną rodziną. Sonja jednak ma inne poglądy na temat życia. Potajemnie kończy kurs dla wykwalifikowanych pracowników. Kiedy Jens się o tym dowiaduje dochodzi do kłótni między młodymi małżonkami, która kończy się pobiciem Sonji przez wzburzonego Jensa, po czym wychodzi on z domu topić zmartwienia w alkoholu. Po powrocie do domu chcąc zaleczyć kaca przypadkowo zamiast wody, pije płyn do czyszczenia, który Sonja trzymała w butelce po wodzie mineralnej. Nieoczekiwanie wypadek ten pozwala młodym małżonkom na nowy początek zarówno w ich wspólnym życiu jak i indywidualnym poszukiwaniu szczęścia.

Rola sztuki i artysty w społeczeństwie socjalistycznym. Rzeźbiarz Herbert (Kurt Böwe) kwestionuje odbiór i wartość swojej pracy w subtelnie dopracowanej narracji, przeplatającej osobiste wspomnienia, historyczne dylematy i polityczne porażki.