Filmy nuta

Film jest pastiszem Steamboat Bill Bustera Keatona. Miki jest pracownikiem na parowcu kapitana Czarnego Piotrusia zajmującym się przewożeniem różnych towarów, między innymi zwierząt. Miki stoi u steru, gdy kocur wchodzi na mostek i wyprasza go stamtąd brutalnie. W najbliższym porcie Miki próbuje przeładować krowę na ląd, ale jest ona zbyt chuda, więc napycha ja sianem. W porcie, już po odcumowaniu, pojawia się spóźniona Minnie. Miki łowi ją żurawiem na pokład, gdzie rozsypują się nuty Minnie do piosenki „Turkey in the Straw”, które zjada koza, zamieniając się w katarynkę uruchamianą za pomocą ogona. Miki akompaniuje kozie początkowo na perkusji złożonej z naczyń kuchennych, a potem używa zwierząt jako instrumenty perkusyjne, aż do chwili gdy Czarny Piotruś wysyła go do obierania kartofli. To jest pierwszy udźwiękowiony film animowany z myszką Miki.

Samotny muzyk zakochuje się w skrzypaczce z orkiestry. Jego monotonne życie nabiera barw, gdy dostrzega ją po raz pierwszy.

Po pięciu latach od nieudanego koncertu, światowej sławy pianista, Tom Selznick (Elijah Wood), wraca na scenę, by uczcić pamięć swojego zmarłego mentora. Z powodu tremy wybiera dość łatwy repertuar, który zagra bez trudu. Nieoczekiwanie po rozpoczęciu koncertu Tom odkrywa, że ktoś zostawił mu w nutach wiadomość diametralnie zmieniającą przebieg występu.

Podróż na kraniec świata. Od zdrady do miłości. Życie Lucii wali się w gruzy. Ma poważne problemy ze zdrowiem, a w dodatku odkrywa, że zdradza ją mąż. Rzuca więc wszystko i wraz z przyjaciółką, Leą - z którą połączyła ją zmysłowa fascynacja - rusza na kraniec świata. Czy wśród skał wybrzeża Patagonii, w magicznej krainie wielorybów, bohaterki znajdą rozwiązanie swoich problemów? Czy przeżyją tu oczyszczenie i przemianę duchową?

Fenella MacLean (Eleanor Parker) zamierza poślubić kompozytora Caryla Dubroka (Gig Young). W międzyczasie dowiaduje się, że Gemma (Ida Lupino), niezamężna kobieta, wraz z dzieckiem zamieszkują z kompozytorem o nazwisku Dubrok.

Dokument Kazimierza Karabasza przedstawia codzienną, żmudną pracę najmłodszych adeptów szkoły muzycznej. Oglądamy zajęcia z rytmiki, przepisywania nut, baletu, śpiewu oraz (nieśmiałej jeszcze) gry na instrumentach. Kamera uważnie rejestruje skupienie i poświęcenie dzieci, a jedynym komentarzem są dobiegające zza kadru niekończące się polecenia nauczycieli: „wolniej, dokładniej, wyżej rączki…”