Rok 1930. Para wprowadza się do "najbardziej nawiedzonego budynku w Anglii", po czym odkrywa mroczne sekrety swojego domu… i małżeństwa. Film oparty na faktach.
Czwórka nastoletnich emigrantów z Meksyku, uczących się w prowincjonalnej szkole w Arizonie, za namową nauczyciela postanawia podjąć wyzwanie i przystąpić do organizowanego pod patronatem NASA konkursu robotyki. Nie mają funduszy ani doświadczenia, ale wierzą, że uda im się zbudować robota, który zapewni im zwycięstwo i otworzy przed nimi bramy najlepszej uczelni na świecie - Massachusetts Institute of Technology.
Naukowcy biją na alarm. Działalność człowieka na Ziemi może do końca stulecia wytrzebić połowę jeszcze żyjących na świecie gatunków zwierząt. Uważają też, że ludzie weszli właśnie w tzw. szósty etap życia na Ziemi, a dokładniej szósty okres wymierania – kolejny po piątym, jakim była zagłada dinozaurów. Według antropologów era, w której żyjemy, to era człowieka – ponieważ nasz gatunek niszczy nie tylko ziemski ekosystem, ale również przedstawicieli fauny. I jesteśmy zarazem jedynymi, którzy mogą tę katastrofę powstrzymać.
Raporty o zestrzelonych obiektach pozaziemskich zwracają uwagę agentów rządowych. Rozczarowani faktem, że nie znaleźli niezbitych dowodów, agenci postanawiają obserwować „naocznego świadka” pewnych wydarzeń.
Podczas jazdy samochodem bez celu po mieście, młody pisarz przypadkowo zabija dziecko. Wypadek i jego następstwa okrywają go głęboką traumą. Przez 12 lat stara się zrozumieć, co się stało, gdy patrzy w lustro, widzi mordercę.
Nicolas (Max Brebant) to chłopak, który mieszka na odległej wyspie, w przyszłości, lub na innej planecie - czy to sen? Jego wioska składa się z malowanych na biało domów, położonych nad morzem, z wybrzeżem o wulkanicznych skałach i czarnego piasku. Zaludniona jest przez młodych mężczyzn i chłopców, wszyscy w podobnym wieku do Nicolasa. Podczas pływania, Nicolas czyni odkrycia w oceanie. Zlekceważył swoją matkę, która, podobnie jak wszystkie kobiety w mieście związała włosy, jest blada i nosi prostą cienką beżową sukienkę. Nicolas jest nowoczesny i zaczyna odkrywać swoje otoczenie. Obserwuje pewne niepokojące sceny. Potem zostaje przeniesiony do budynku szpitala, gdzie wraz z innymi, przechodzi szereg procedur medycznych, wykonywanych przez osoby ubrane jak pielęgniarki. Zaprzyjaźnia się z pielęgniarką, która staje się instrumentem do finału filmu. Film nie jest łatwy do sklasyfikowania; to nie jest tylko enigmatyczna opowieść, ale pięknie nakręcony, głęboko poetycki obraz. Odzwierciedla strach przed nieznanym.