Filmy rysunek dziecka

Po śmierci matki, Annie z rodziną zaczyna doświadczać niepokojących zjawisk. Tym bardziej przerażających, że należących do ich dziedzictwa.

Robocik Rookie uwielbia się uczyć! Ciekawski, otwarty i przyjacielski robot w każdym odcinku odkrywa świat, poznaje przyjaciół, zdobywa nowe doświadczenia i przeżywa przygody. Rookie Robot to program dla przedszkolaków – zabawna podróż przez pierwsze odkrycia, oparta na oryginalnych dziecięcych rysunkach.

Tajemnicza śmierć agenta ubezpieczeniowego prowadzi inspektora Perettiego do nierozwiązanej sprawy sprzed roku związanej porwaniem małej dziewczynki.

Pewnego dnia do pogrążonego w apatii małego francuskiego miasteczka przybywa tajemniczy mężczyzna, który postanawia zmienić życie jego mieszkańców. Podaje się za menadżera firmy budowlanej. Szybko i bez kłopotów zyskuje zaufanie lokalnych władz oraz społeczności. Postanawia wybudować w mieście autostradę. Dostaje kredyt w banku, a następnie uruchamia wielką budowę. Senna atmosfera miasta ulega nagłemu ożywieniu. Budowa zapewnia pracę kilkudziesięciu lokalnym bezrobotnym. Ludzie na nowo zaczynają wierzyć, że wszystko jest możliwe, a marzenia mogą się spełniać. Mieszkańców łączy poczucie silnej ideowej wspólnoty. Pracują, wierząc, że autostrada zmieni ich życie i zapewni szansę na lepsze jutro. Mężczyzna zostaje lokalnym bohaterem, gdy nagle wychodzi na jaw, że jest zwykłym oszustem. Czy mimo to mieszkańcom uda się dokończyć projekt?

Postacie, które narysowała mała dziewczynka, zaczynają żyć własnym życiem.

W 1930 roku w Paryżu Léon Galipeau (Michel Galabru), lekarz ogólny o wątpliwych kompetencjach, bada Louisa Martineta (Michel Serrault), 59-letniego kawalera. Przekonany, że jego wycieńczony pacjent ma najwyżej dwa lata życia, Galipeau przekonał swojego brata Émile'a (Jean-Pierre Darras), by nabył wiejski dom należący do Martineta w małej wówczas wiosce rybackiej: Saint-Tropez. Obaj bracia, pewni swoich interesów, zgadzają się nawet na indeksowanie dożywotniej renty według wartości, jak sądzą, bez przyszłości: w aluminium. Z biegiem lat Martinet nie tylko ma oko, ale także odzyskuje wigor i entuzjazm pod prowansalskim słońcem. Była to era boomu lotniczego: ceny aluminium rosły, renty dożywotnia rosły w nieskończoność, a rodzina Galipeau zniecierpliwiła się. Zmęczona czekaniem, aż Martinet umrze, snuje plany pozbycia się kłopotliwego rencisty. Niestety, z pomocą wydarzeń (II wojna światowa, Exodus, okupacja niemiecka, potem czystki) próby Galipeausów w celu wyeliminowania Louisa niezmiennie zwracają się przeciwko nim. Jeden po drugim, Galipeausy umierają pod zawsze szczerym spojrzeniem mężnego emeryta, stulatka.

Akcje kolejnych opowiadań profesora rozpoczynają się w tradycyjnej scenerii cichej kawiarenki, gdzie przy stałym stoliku, w gronie najbliższych przyjaciół: sędziego, mecenasa i lekarza, uroczy gawędziarz wygłasza dowcipne filozoficzne przypowieści.

Dzieci pochłonięte rysunkiem i malarstwem dzielą się z filmowcem swoimi przemyśleniami i upodobaniami. Potrafią połączyć kolor z emocją i sposobem oddziaływania na odbiorcę. Z drugiej strony wiedzą, że nie ma kolorów ładnych i brzydkich, a podoba się zwykle – jak wyjaśnia chłopiec – kolor „czysty”. Dostrzegając różnicę między rzeczywistym, a namalowanym przez siebie obrazem, rozpoznają swój styl, swoje upodobanie np. do dużych głów. W ich malarstwie zostawiają ślad emocje związane z zmiennością pór roku, opowieściami o wojnie, o pożarach. Różnorodność podkreśla eksperymentalna ścieżka dźwiękowa. Komentarz do filmu napisał Andrzej Osęka, publicysta, krytyk sztuki, wówczas członek redakcji „Przeglądu Kulturalnego”. Docenił pomysłowość, dowcip i swobodę małych artystów. Nie narzucił widzowi interpretacji rysunków, ale każdy dorosły potrafi dostrzec w nich odbicia mniej lub bardziej wesołych dziecięcych doświadczeń – bycia w świecie lub bliżej, we własnym domu.