Filmy zięć

Paulette od śmierci męża mieszka samotnie na przedmieściach Paryża. Cukiernię, którą dawniej prowadziła, przerobiono na japońską restaurację, a ona sama nie jest w stanie utrzymać się z głodowej emerytury. Bohaterce, granej przez Bernadette Lafont (dawna muza François Truffaut), daleko jednak do typowej, uroczej staruszki. Pełno w niej jadu i niechęci do imigrantów. Jest skłócona z własną córką, która poślubiła czarnoskórego policjanta a wnuk z tego związku to jej powód do wstydu. Nic nie jest w stanie jej pocieszyć ani nikt uciszyć. Dopiero perspektywa utraty mieszkania zmienia jej nastawienie do otoczenia a film zamiast mrocznym, społecznym dramatem, szybko staje się dynamiczną komedią, pełną niepoprawnych politycznie gagów. Przedmieścia to miejsce, gdzie wszystko jest możliwe. W czasie policyjnego pościgu diler wyrzuca dużą paczkę haszyszu, która ląduje wprost w rękach Paulette. Staruszka bierze byka za rogi - postanawia skorzystać z możliwości nieoczekiwanego zarobku. Twardo negocjuje z miejscowym gangsterami i w zamian za pomoc w dystrybucji obiecuje być ich przykrywką. Taki układ pozwala Paulette rozkręcić domowy interes – sprzedaż przepysznych wypieków z dominującą w smaku nutą konopi. Pomagają jej w tym trzy postrzelone koleżanki, razem tworzące wręcz montypytonowski gang starszych pań. Tak jak klienci ciastami, Paulette rozkoszuje się swoim nowym życiem, w którym „i zarabia pieniądze, i spotyka świetnych ludzi”...

Charlotta - światowej sławy pianistka, która zapomniawszy o rodzinie, w całości poświęciła się sztuce - przeżywa depresję po śmierci swojego przyjaciela, Leonarda. Na zaproszenie córki i jej męża przyjeżdża ze Szwajcarii do małego prowincjonalnego zboru protestanckiego w Szwecji. Matka jest oburzona, że Eva bez jej wiedzy wzięła pod opiekę swoją upośledzoną i oddaną przed laty do przytułku siostrę - Helenę. Będzie to pierwsza, ale nie jedyna rysa w atmosferze pozornej, uprzejmej obojętności między nimi.

Doktor Murek (Franciszek Brodniewicz) wraz z Czarnym Kazikiem napadają na willę prezesa Czabrana.

Głównymi bohaterami serialu są żydówka Dharma i protestant Greg. Mimo różnic, które ich dzielą para postanawia się pobrać.

Ja to mam szczęście to serial komediowy opowiadający losy przezabawnej pięcioosobowej rodziny. Akcja głównie dzieje się w kuchni – miejscu rodzinnych spotkań, gdzie poruszane są tematy codzienne, czasami komiczne, czasami tragiczne, gdzie się plotkuje przy kawie lub wypłakuje przy tabliczce czekolady. W rodzinie rządzi twardą ręką Joanna, z zawodu pielęgniarka. Jej obecny mąż Jerzy, oddany bezgranicznie i zakochany po uszy, pracuje jako deweloper. W domu jest troje dzieci: Ela –córka Joanny z poprzedniego związku, nastoletni syn Jerzego oraz 8-letnia Zosia, córka Jerzego i Joanny. W wychowaniu dzieci uczestniczą także była żona Jerzego i były mąż Joanny. Swoje trzy grosze wtrącają także dziadkowie: rodzice Joanny oraz pełna temperamentu, kochająca życie i… mężczyzn matka Jerzego. Taka mieszanka prowadzi do wielu zabawnych sytuacji.

Opowieść o perypetiach tytułowego doktora, jego bliskich, przyjaciół i sąsiadów z alpejskiej wioski w Tyrolu. Bohater "Doktora z alpejskiej wioski" to Thomas Burgner, znany monachijski chirurg. Po śmierci żony, która zginęła w wypadku samochodowym, postanawia porzucić praktykę w wielkim mieście i wraz z 10-letnim synem Maxem przenosi się do Sonnenstein, małej wioski w Alpach Tyrolskich, by tam znaleźć ukojenie i odmianę. Ale tak oczekiwany przez niego spokój okazuje się dość złudny. Doktor musi dołożyć wielu starań, by zdobyć zaufanie mieszkańców wioski, a przede wszystkim przełamać niechęć swego teścia, tamtejszego weterynarza, który obarcza zięcia winą za śmierć swej córki.

Ekranizacja powieści mistrzyni suspensu Agathy Christie z niemłodą już panną Marple w roli głównej, która podczas podróży pociągiem staje się świadkiem morderstwa. Niestety policja nie daje wiary jej zeznaniom, ponieważ nie ma żadnych dowodów zbrodni. Panna Marple rozpoczyna więc własne prywatne śledztwo.

Jacqueline (Josiane Balasko) jest w trakcie remontu w swoim mieszkaniu. Jest szczęśliwie zmuszona zamieszkać „kilka dni” ze swoją najstarszą córką Carole (Mathilde Seigner) i jej zięciem (Jérôme Commandeur), którzy są w trakcie terapii dla par. Te „kilka dni” zamieniają się w „kilka miesięcy”. Jacqueline szybko poczuła się jak w swoim domu, przygotowuje obiady, monopolizuje telewizję, reorganizuje kuchnię. Będzie tu, nie wiadomo na jak długo!

Profesor Quatermass (John Robinson) próbuje udoskonalić bardzo niestabilny silnik rakietowy o napędzie jądrowym. Po katastrofalnym odpaleniu testowym w Australii, jego przyszły zięć, kapitan John Dillon (John Stone), zwraca uwagę profesorowi na dziwny pusty meteoryt, który przerwał wojskowe doświadczenie. Quatermass i Dillon zajmują się tą sprawą i odkrywają ogromny rządowy zakład produkcyjny, który ma pewien związek z meteorytami. Po kontakcie z trującym gazem zawartym wewnątrz meteorytów, Dillon zostaje zabrany przez strażników zakładu. Kiedy Quatermass porusza tę kwestię ze starym znajomym ze służby cywilnej, dowiaduje się, że zakład rzekomo produkuje syntetyczną żywność. Obaj mężczyźni dowiadują się, że to nieprawda, a prawdziwe produkty zakładu mogą zagrozić całemu światu.

Komedia ta jest swego rodzaju fantazją na temat relacji zięcia z teściową. Pewien człowiek bardzo boi się swojej despotycznej teściowej. Któregoś dnia spotyka tajemniczego mężczyznę, który sprzedaje mu specyfik na odwagę. Stawia czoło teściowej i całkowicie odmienia swoje życie. Postanawia więc odnaleźć sprzedawcę, aby zakupić kolejną porcję mikstury.