Filmy owca

Marie to 17-latka, która została sierotą w dzieciństwie. W rezultacie jej rozwój jest nieco opóźniony, przez co zachowuje się znacznie młodziej, niż wskazywałby na to jej wiek. Pewnego dnia zagląda do witryny sklepowej, gdzie wystawiane są lalki. Claude, zamożny właściciel sklepu, zauważa ją i zakochuje się w niej. Dochodzi do spotkania i decyzji o obejrzeniu prywatnej kolekcji lalek Claude'a w jego domu. Marie, nieświadoma niezdrowej obsesji Claude'a na punkcie lalek, postanawia go poślubić.

Życie Konstancji Chatterley płynie monotonnie. Do dnia, w którym spotyka młodego, przystojnego leśniczego. Pierwsza wizyta w jego domu była dziełem przypadku – na następne kobieta zdecyduje się świadomie. Lady Chatterley, nie bacząc na swój społeczny status, ulega przystojnemu mężczyźnie.

Mohsen Makhmalbaf przedstawił w filmie triumfująco liryczną wizję życia nomadów w południowo-wschodnim Iranie. Odwołał sie przy tym do "Barw granatu" i innych filmów Siergieja Paradżanowa. "Gabbeh" jest przejrzystszy niż wczesniejsze ironiczne filmy reżysera, zawiera ponadto osobiste zwierzenia twórcy. Film charakteryzuje się niezwykłym zestawieniem obrazów i dźwięków. Połączenie naturalnych odgłosów doprowadza do stworzenia swego rodzaju rytmicznej mantry.

Harry, syn bankrutującego szewca, desperacko potrzebuje pieniędzy, by uratować rodzinny biznes przed wielką korporacją obuwniczą.

Farmer Logan żyje w górach wraz ze swym dwunastoletnim synem Chrisem. Wypasają owce, czasem jeżdżą do miasta po zakupy, z rzadka odwiedzają sąsiadów. Pewnego rana Logan znajduje swoje owce martwe lub zdychające, a syna z oznakami jakiejś dziwnej, nieznanej choroby. Gorączka, krwotok z nosa, drgawki. Mężczyzna zabiera chłopaka natychmiast do szpitala. Tymczasem w szpitalu każą mu nie tylko zostawić syna, ale również samemu poddać się badaniom. Sprowadzony przez Logana domowy lekarz nakłania farmera do wyrażenia zgody. Przecież trzeba wiedzieć, co to jest. Wczoraj, nad namiotem, w którym nocowali obaj Loganowie przy owcach, przeleciał nisko helikopter. Może rozpylał jakieś środki owadobójcze? Może to zaszkodziło? Ale domowy lekarz też nie wie wszystkiego...

Francja, 1944 r. Lucien Lacombe (Pierre Blaise, siedemnastoletni chłopiec ze wsi, pragnie dołączyć do Ruchu Oporu. Niestety, jego kandydatura zostaje odrzucona. Postanawia się zemścić i donosi do gestapo na miejscowego działacza Ruchu. Rola donosiciela zaczyna się coraz bardziej podobać młodemu chłopakowi.

Film oparty na niepublikowanych pamiętnikach przedstawia antropologa obserwującego pasterzy w Afganistanie, gdzie wilki i owce mają takie same znaczenie.

100-letni Simon Cinéma (Michel Piccoli), mieszka samotnie w dużej willi. Jego wspomnienia zanikają, więc angażuje młodą kobietę, aby opowiadała mu historie o wszystkich filmach, jakie powstały. Odwiedza go cały szereg filmowych gwiazd, a równocześnie młodzi studenci starający się o jego pieniądze, by mogli zrobić własne filmy. Pan Cinema zagra w jednym z ich filmów.

Filozoficzna opowieść, w której muzyka i songi komentują akcję. Mick Travis (Malcolm McDowell) urodzony ponoć pod szczęśliwą gwiazdą, jest absolwentem kursu dla agentów handlowych. Szybko awansuje w pracy, w wytwórni kawy, na stanowisko przedstawiciela handlowego. W celu podreperowania budżetu upadającej firmy zostaje wysłany w różne zakątki kraju, gdzie doznaje okrutnych doświadczeń w świecie niesprawiedliwości i zakłamania.

Catherine (Catherine Deneuve) i Marcello (Marcello Mastroianni) to zjednoczona para. Ich dziewięciomiesięczna córka Camille stanowi dla nich oś, wokół której obraca się ich świat. Catherine i Marcello przyznają się, że są szczęśliwi. Ale pewnego dnia spada na nich to, co dzieje się tylko z innymi: mała Camille umiera. Catherine i Marcello nie chcą zaakceptować tego zrządzenia losu: zrywają ze swoim poprzednim życiem, przyjaciółmi, krewnymi i zamykają się w swoim mieszkaniu. Żyją zamknięci w sobie, przechodząc okresy niezrozumienia. Marcello rezygnuje z pracy; Catherine wychodząc z domu spędza dni, wychwalając zasługi swojej córki matkom, które zabierają swoje dzieci na spacer po parkach. A potem pewnego wieczoru, zmęczeni tym niezmiennym otoczeniem, Catherine i Marcello postanawiają wyjechać daleko, do przygody. W wiosce, w której się zatrzymują trwa wesele. Powoli życie odzyskuje swoje prawa: piją, tańczą, śmieją się. Ich radość, początkowo sztuczna, staje się bardziej realna. Ale wczesnym rankiem wspomnienie Camille powraca w postaci starego zapomnianego zdjęcia.