Filmy Urugwaj

Kurorty na całym świecie po wyjeździe ostatnich wczasowiczów zapadają w letarg, a wraz z nimi ich mieszkańcy. David studiował przez jakiś czas w stolicy, ale siła przyciągania jego rodzinnej miejscowości, niczym czarna dziura, wciągnęła go z powrotem. Śpi do południa, pali jointy i chyba tylko z nudów zaczyna budować dom. Ponieważ pomagają mu przyjaciele podobni do niego, nie wszystko idzie jak powinno. Film debiutującego reżysera jest czymś więcej niż tylko opowieścią o młodym zagubionym chłopaku. To także metafora kraju, który od kilku dziesięcioleci trwa w przedziwnym stanie zawieszenia, między dawnym bogactwem, a przemykającym gdzieś obok nowoczesnym światem.

Bosco to maleńka włoska wioska w odcieniach szarości i brązu. Spośród 123 domów, tylko siedem jest zamieszkałych i wydaje się, że wioska jest opanowana przez naturę. Położona w wąskiej dolinie między wysokimi wzgórzami, otoczona rozrastającymi się kasztanowcami. Po drugiej stronie oceanu, w Urugwaju, mieszka dziadek dokumentalistki, którego przodkowie wyemigrowali kiedyś z Bosco. Przez 13 lat Alicia Cano filmowała zarówno swojego dziadka, jak i pozostałych mieszkańców wioski we Włoszech. W zaledwie kilku rozbrajających i klimatycznych szkicach kreśli empatyczny portret tych ludzi, którzy żyją tak, jakby czas stanął w miejscu, ale każdego dnia stają w obliczu jego przemijania.

Odkrycie canneńskiej sekcji Quinzaine des Réalisateurs, film podejmujący gorący temat klasowych konfliktów w nieoczywisty, przewrotny sposób. W roli głównej w tym umiejętnie dawkującym napięcie urugwajskim dramacie wystąpił doskonale znany nowohoryzontowej publiczności Nahuel Pérez Biscayart, gwiazda "120 uderzeń serca". Aktor gra młodego farmera, który został niedawno ojcem. Nad głową wiodącego wygodne życie mężczyzny zbierają się jednak chmury - jego dziecko przechodzi badania i być może ma wadę wrodzoną. Na domiar złego na farmie brakuje robotników. Rodrigo udaje się na szczęście zwerbować do pracy Lacuestę (Carlos Lacuesta), który także niedawno założył rodzinę i potrzebuje pracy, by ją utrzymać. Potomek latyfundysty i potomek robotnika rolnego potrzebują siebie nawzajem, ale ten pozornie korzystny układ pewnego dnia obnaży swoje prawdziwe podstawy.

Martina jest argentyńską wdową, która od ponad 30 lat poszukuje swojego wnuka, urodzonego w niewoli w czasie dyktatury wojskowej. Potrzeba jego odnalezienia staje się jeszcze pilniejsza, gdy dowiaduje się, że cierpi na chorobę Alzheimera. Kiedy Martina dowiaduje się, że jej wnuk może przebywać w Brazylii, wyrusza w podróż, w której przeszłość miesza się z teraźniejszością, zmieniając poszukiwania w walkę z zapomnieniem.

Obserwujemy głównego bohatera – Juana, jak spędza zwyczajny dzień, podczas którego nie dzieje się nic szczególnego. Chłopak wypełnia swoje domowe obowiązki, odwiedza dziewczynę w centrum Montevideo, jedzie pociągiem na wieś, gdzie spotyka amatorów piłki nożnej i poznaje intrygującą kobietę. Bohater błąka się po okolicy przez jakiś czas. Wreszcie Juan dociera na koncert do klubu, gdzie śpiewa zaangażowany punkowy song.