Filmy Włochy

Claudio jest samolubnym czterdziestolatkiem korzystającym z życia do woli. Zasobne konto w banku i wrodzony urok sprawiają, że skacze z kwiatka na kwiatek. Wszystko zmienia się, kiedy Claudio poznaje Luisę. Dla tej miłości mężczyzna gotów jest poświęcić własne życie.

Alessandra i Valerio nie mogliby się bardziej różnić. Ona jest piękną, wolną i niezależną kobietą po czterdziestce, nonkonformistką i zaangażowaną społecznie, zagorzałą feministką, uczuloną na konkubinat i długotrwałe związki. On jest atrakcyjnym, wysportowanym, a jednocześnie sztywnym i świadomym konwencji chłopcem w jej wieku, żyjącym prostym, rygorystycznym i być może dość banalnym życiem. Pewnego ranka ich drogi się krzyżują: chemia jest niezaprzeczalna, a namiętność przytłaczająca. Nagle nadchodzi niespodzianka: pracują w tej samej szkole. Szkoda, że ​​ona jest idolką swoich uczniów, a on dyrektorem, nieustępliwym wobec nich. Dwa różne światy. Zmuszeni do koegzystencji na szkolnych korytarzach i w klasach pełnych nastolatków, czy będą gotowi zakwestionować wszystko, w co wierzą?

Kiedy jej nastoletnia córka po doświadczeniu bliskim śmierci zaczyna wykazywać coraz bardziej niepokojące zachowanie, matka nabiera przekonania, że ​​dziewczyna sprowadziła z drugiej strony coś złego.

Na tle przepięknych greckich wysp rozgrywa się pełen niuansów dramat psychologiczny, który ujawnia kruchą więź między brytyjskimi kompozytorami Lolą i Philipem. Ich związek pogrąża się w milczeniu, a Lola walczy o odzyskanie głosu. Przeplatając sceny z ich obecnej podróży na odległą grecką wyspę z początkiem ich romansu w londyńskiej szkole muzycznej, film powoli ujawnia niewypowiedziany rozdźwięk. Kiedy Lola spotyka na plaży dla nudystów magnetyczną Elenę i zaprasza ją do swojego świata, napięcie eskaluje, zmuszając Lolę do konfrontacji z najmroczniejszą częścią swojej przeszłości.

Holly, lat 28, zawsze uważała, że ​​jest niewłaściwą wersją siebie i że jej życie nie układa się najlepiej. Kiedy poznaje dziewczynkę o imieniu Arabella, jest przekonana, że ​​odnalazła swoje dzieciństwo. Zdeterminowana, by uciec z domu, dziewczynka ukrywa swoją tożsamość i spełnia marzenie Holly: wrócić i stać się kimś wyjątkowym.

Między Tangerem a Rzymem kruchość, pragnienia, pułapki i chwile szczęścia w relacjach między kobietami i mężczyznami, matkami i córkami, kochankami i rozczarowaniami. Bardzo cienka granica między dobrem a złem, tym, co przepływa przez nasze życie, często przytłaczając je niczym rwąca rzeka.

Mężczyzna spokojnie spędza dni w szpitalu, bez zbytnich zmartwień. Był hospitalizowany przez jakiś czas, ale taki stan wydaje się najlepszym sposobem na przeżycie jego życia, bezpiecznego od wszystkiego i wszystkich, bez obowiązków i jakichkolwiek problemów. Ta cenna procedura przebiega sprawnie, dopóki na ten sam oddział nie zostanie przyjęta nowa osoba. Jest niespokojną, wściekłą towarzyszką, nie akceptuje tego stanu, a zwłaszcza niepisanych zasad. Nie chce czekać, chce opuścić to miejsce lepiej lub gorzej. Chce żyć tak, jak powinien, albo umrzeć, jak to się dzieje z tymi, którzy tam trafiają. Ogarnia go ta wściekłość, najpierw próbuje się bronić, a potem akceptuje coś niezrozumiałego. To spotkanie pomoże mu zaakceptować fakt, że jeśli naprawdę zdecydujesz się stawić czoła swojemu sercu i emocjom, nie ma możliwości naprawy.

O Andrieju Arsienjewiczu Tarkowskim nakręcono już wiele filmów dokumentalnych. Czy potrzebny był jeszcze jeden? Taki jak „Świątynia kina”, zrealizowana przez młodszego z synów twórcy „Dziecka wojny” i „Andrieja Rublowa” – na pewno tak! W dziele tym przedstawiony został bowiem przede wszystkim życiorys artystyczny legendarnego reżysera; na dodatek przedstawiono go z punktu widzenia jego samego, wykorzystując w tym celu wcześniej niepublikowane zapisy audio i wideo, pochodzące z wywiadów, wykładów dla studentów oraz spotkań z widzami. Tarkowski, mówiąc o swoich obrazach, począwszy od „Małego marzyciela” (1960), jednej z wczesnych krótkometrażówek, a skończywszy na zrealizowanym w Szwecji „Ofiarowaniu” (1986), opowiada o swoim życiu rodzinnym (i jego wpływie na twórczość), inspiracjach historycznych, filozoficznych i literackich, ale sporo miejsca poświęca również – zawsze obecnym w jego filmach, także tych nakręconych już na emigracji – Rosji i Bogu.

Klasyka filmu "płaszcza i szpady". Nakręcona z rozmachem błyskotliwa adaptacja znanej powieści Michela Zevaco.Za czasów młodości Ludwika XIII, młody szlachcic (Jean Marais) przyjeżdża do Paryża ze swoim wiernym towarzyszem (Bourvil) w poszukiwaniu młodej kobiety, pięknej i tajemniczej, która kiedyś uratowała mu życie (Elsa Martinelli). Obaj zostają wplątani w dworskie intrygi, a pojedynki i spektakularne wyczyny przeplatają się w walce o obronę młodego króla.

Film o skomplikowanym życiu legendarnego reżysera Stanleya Kubricka z punktu widzenia jego długoletniego kierowcy Emilia D’Alessandro.