Filmy rysunek

1 września. Do szkoły pierwszy przyszedł chłopiec Fiedia. W ferworze radości narysował węglem na białej ścianie małego wesołego człowieczka w kapeluszu i z parasolką. Na lekcji nauczyciel zauważył ludzika i zapytał, kto go narysował, lecz Fiedia, przestraszywszy się kary, nie przyznał się. Wówczas nauczyciel poprosił uczniów, by podnieśli ręce, Fiedia wcześniej zdążył po cichu je wytrzeć, a jego przyjaciel, z którym przywitał się w klasie, niczego nie podejrzewając, podniósł zabrudzoną węglem rękę...

Ostatnie sześćdziesiąt siedem dni życia Vincenta Van Gogha (Jacques Dutronc). W maju 1890 roku słynny malarz opuszcza azyl w Saint-Rémy-de-Provence i udaje się do Auvers-sur-Oise do doktora Gacheta (Gérard Séty), miłośnika malarstwa, którego polecił mu brat Théo (Bernard Le Coq). Tutaj maluje krajobrazy wioski i portrety, szczególnie młodej córki doktora Marguerite (Alexandra London). Na brzegu Oise spotyka prostytutkę Cathy (Elsa Zylberstein), która jest również obiektem jego sztuki. Zagniewany doktor wypomina artyście zbałamucenie córki co doprowadzi do tragedii.

Maj 1946 roku. Po dziewięciu latach internowania, Antonin Artaud (Sami Frey), aktor, artysta, pisarz, ostatecznie opuszcza azyl psychiatryczny, by powrócić do Paryża do swojej rodziny. Jacques Prevel (Marc Barbé), młody poeta, podąża za Artaudem w wędrówce między domem zdrowia Ivry'ego i Saint Germain-des-Prés, jednocześnie dążąc do tego samego co on: poezji, narkotyków i absolutów. Prevel staje się uczniem i towarzyszem jego geniuszu, którego kroniki obserwują aż do jego śmierci, dwa lata później. W tym powojennym Paryżu, gdzie poznaje nędzę i cierpienie, Prevel dzieli swoje życie między dwie kobiety, Rolande (Valérie Jeannet) i Jany (Julie Jézéquel), jednocześnie przywiązując się do Antonina, którego był synem, przyjacielem.

78-letni Asbjorn idzie do szpitala na drobną operację. Czuje się przestraszony i samotny. Ukojenie przynosi mu wiszący na ścianie obraz przedstawiający skaczącą świnkę o uśmiechu Mony Lisy. Po zabiegu Asbjorn odkrywa, że obraz gdzieś zniknął...

Mężczyzna, którego żona zmarła, żeni się ponownie, a jego nowa żona ma córkę z poprzedniego małżeństwa. Jednak młody syn mężczyzny, który bardzo kochał swoją matkę i bardzo za nią tęskni, żywi urazę do nowej żony swojego ojca, nie chcąc, aby zajęła miejsce jego ukochanej matki, i sprawia, że ​​życie jego nowej przyrodniej siostry staje się nieszczęśliwe.

Mówca (Noël-Noël), moderator opisuje różne typy współczesnych, irytujących sytuacji, które rujnują twoje życie o każdej porze dnia. Sceny są ze sobą połączone, aby przywołać człowieka, którego nie można uniknąć na ulicy, który przychodzi gonić cię do domu, tego, który dzwoni w porze posiłków, tego, który źle zachowuje się w swoim samochodzie, ktoś, kto się spóźnia itp. Jego uwagi są pretekstem do powstania 14 szkiców.

Stéphane (Laure Calamy) jest sierotą szukającą swojego ojca. Pewnego dnia udaje jej się go zdobyć. Tak ląduje w życiu staruszka mieszkającego w luksusowej willi nad morzem, ale patriarcha nie mieszka sam. Otoczony kapryśną żoną, ambitną córką w interesach i zbuntowaną wnuczką, Stéphane zaczyna wątpić w tę nową rodzinę: ktoś kłamie. Kto ? Czemu ? A nawet Stéphane, czy naprawdę szuka ojca, czy bogatego starca? Aż do pokojówki wszystko wydaje się podstępem, podstępem i niebezpieczeństwem.