Filmy obsesja

Na początku 1914 roku młoda kobieta, Marie Benjamin (Marie Trintignant), kradnie kupon czerwonego jedwabiu w paryskim domu towarowym. Zostaje znaleziona leżąca, omdlała, ​​obejmująca materiał, którym się pieści. Aresztowana i zabrana do Conciergerie, zostaje przyjęta przez lekarza z ambulatorium Prefektury Policji, psychiatrę i estetę Gabriela de Villemera (Sergio Castellitto). Podczas wywiadu odkrywa dziwną erotyczną pasję tej krawcowej, którą nieodparcie pociąga zmysłowy kontakt z jedwabiem i która nie potrzebuje mężczyzn, by czerpać z tego przyjemność. Zmartwiony - sam jest wrażliwy na tkaniny - szybko da się oczarować Marie, a ona, analfabetka, jest zafascynowana odręcznymi notatkami lekarza. Między Marie i Gabrielem utkana jest niejednoznaczna relacja, potajemnie połączona wspólną pasją, nawet jeśli wszystko ich dzieli: środowisko, kultura, powtarzające się kradzieże Marie i jej nieprzyzwoite zachowanie w miejscach publicznych, które doprowadziły ją do więzienia. Wybucha wojna, która wysyła Gabriela do Maroka. Podczas gdy Marie poświęca się nauce czytania i pisania w więzieniu, aby śledzić korespondencję z Gabrielem, zaczyna mieć coraz większą obsesję na punkcie tkanin w arabskich ubraniach i gromadzi fotograficzne klisze. Po powrocie Gabriela z Maroka, ten zaczyna tracić wzrok. Znalazł Marie, która prowadzi lekcje materiałoznawstwa w École des beaux-arts i zaczyna pisać pracę magisterską na temat „płaczu jedwabiu”.

Wydarzenia rozgrywają się w latach międzywojennych, w katolickiej szkole dla chłopców. Przyjaźń 11-letniego Soupliera (Clément van den Bergh) i 15-letniego Sevraisa przyciąga uwagę szkolnego nauczyciela, opata de Pradtsa (Christophe Malavoy). Kapłan próbuje pomóc młodszemu uczniowi, mającemu problemy z zachowaniem, wynikami nauczania i przywiązuje się do niego. Zauważywszy, że przyjaźń między uczniami może przeszkodzić jego wpływowi na Soupliera, opat wykorzystuje swoją pozycję pod pretekstem obrony interesów dzieci, co doprowadza do dramatycznego rozwiązania...

Młoda Jenny Bunn (Hayley Mills) udaje się na południe Anglii, aby rozpocząć karierę nauczycielki w szkole. Jeszcze zanim zdążyła się zadomowić, poznaje Patricka Standisha (Oliver Reed), jednego z miejscowych lowelasów. W krótkim czasie ma pełne ręce roboty, gdy kilku miejscowych chłopaków zaczyna ją uwodzić. Ale kto będzie tym szczęściarzem, który zdobędzie jej uczucia?

Camille Prader (Fabrice Luchini), wracając z kongresu lekarzy, czeka na walizkę na przenośniku lotniska. Clementine (Valérie Stroh), jego przyjaciółka, zaskakuje go, przyszła po niego rozpalona. Z promiennym uśmiechem mówi, że porzuciła wszystko, by z nim zamieszkać. Zaskoczony Camille zdaje sobie sprawę, że wziął niewłaściwą walizkę pani muzyk Juliette Graveur. Bez wahania korzysta z okazji, by uciec przed duszącą Clementine. Stopniowo, prawie wbrew sobie, nawiązuje romans z Juliette. Pewnego dnia dowiaduje się, że Juliette zniknęła. Staje się podejrzanym dla policji.

Dwadzieścia lat po tym jak Nira i Lily zostały zgwałcone przez tego samego seryjnego gwałciciela, w wyniku zbiegu okoliczności, ich drogi znów się spotykają. Nira jest samotną matką i pracuje w lokalnej telewizji, natomiast Lily to charyzmatyczna lewicująca aktywistka, zaangażowana w pomoc Palestyńczykom. Nieoczekiwane spotkanie wyzwala demony przeszłości do tego stopnia, że Nira zaczyna obsesyjnie zgłębiać minione wydarzenia i wyszukiwać informacje o zbrodniarzu, próbując rozpaczliwie dotrzeć do osoby, którą niegdyś była. Z kolei przeżywająca kryzys małżeński Lily, usiłuje pogrzebać nieprzepracowaną traumę i odrzuca przyjaźń Niry. Wkrótce jednak okazuje się, że obydwie kobiety będą musiały wspólnie stawić czoła przeszłości.

Obsesja właścicielki salonu mody, Dominique (Isabelle Huppert), na punkcie Quentina (Vincent Martinez), młodego biseksualnego kanciarza, zaspokaja jej pragnienie fizycznej miłości, ale pozostawia ją podatną emocjonalnie. Zwroty akcji w związku, z brutalną i obelżywą naturą mężczyzny, zmuszają Dominique do pogodzenia konfliktów stworzonych przez jej namiętność. W tym zadaniu Dominique jest wspomagana przez przyjaciół, klientów oraz byłych i obecnych znajomych Quentina.

Paryż nocą. Obwodnica. Samochody przejeżdżają z dużą prędkością. Mężczyzna staje twarzą w twarz z nienasyconym pożądaniem kobiet, ich zmysłowymi i mięsożernymi impulsami, ich zabawnymi grami uwodzenia, ich wdziękiem, ich obscenicznością, ich potrzebą miłości.

Film jest satyrą na wszystko co w latach 60 było modne w Stanach Zjednoczonych. Na celownik trafiają: LSD, religie wschodu, protesty antywojenne i hippisi. Główną bohaterką jest młoda kobieta, która poprzez udział w kilku nietypowych, a nawet dziwacznych eskapadach miłosnych z grupką równie nietypowych postaci, dąży do przebudzenia erotycznego, a także pełnej wolności od krępujących zasad poprzedniego pokolenia.