Filmy Brazylia

Maria do Carmo jest młodą kobietą, córką rybaka, który sprzedaje ją pewnemu oszustowi. Ten zmienia jej imię na Karina i zmusza do prostytucji. Kobieta nie wytrzymuje terroru i zabija swojego dręczyciela, po czym ląduje w więzieniu.

Adaptacja sztuki José Vicente "O Assalto" (Kradzież). Urzędnik bankowy i woźny spotykają się w pracy w środku nocy, kiedy ten pierwszy postanawia obrabować sejf banku.

Młoda, niewinna dziewczyna rozpoczyna pracę jako sekretarka. W trakcie pracy zauważa tajemniczą dziurkę w ścianie, przez która można obserwować co się dzieje w pomieszczeniu obok. Zaczyna podglądać jak prostytutka obsługuje dziwacznych klientów.

"Andarilho" jest drugim filmem z trylogii Guimarãesa poświęconej samotności, kontynuacją filmu "A Alma do Osso". Reżyser podróżował ze swoją niewielką ekipą po brazylijskich drogach federalnych w północno-wschodnim stanie Minas Geraism. Podczas podróży spotkał trzech samotnych podróżników: Valdemara, Nercino i Paulão. Bohaterowie włóczyli się bez celu, czasem przypadkowo na siebie wpadali, w efekcie każdy z nich konstruował swój własny krajobraz wokół siebie. Reżyser kręcił materiał, nie ingerując w życie bohaterów, skupiając się wyłącznie na ich świecie. Guimarães wydaje się być kompletnie niezainteresowany samymi biografiami bohaterów, uwagę skupia na chwili bieżącej - ich przypływach złości, milczenia, anegdot, które opowiadają.

W ciągu ostatnich 20 lat w Brazylii niepostrzeżenie wytworzyła się nowa subkultura. Powstała wokół funk carioca – muzycznego stylu, który łączy amerykański elektroniczny funk lat 80. z elementami muzyki brazylijskiej. Ruch znany jako baile funk to jedno z najciekawszych zjawisk światowej sceny muzycznej, pochodzi zaś z jednego z najuboższych i najniebezpieczniejszych miejsc na świecie – slumsów Rio de Janeiro (favelas). Muzyka jest uosobieniem surowości tego miejsca. Ostre rytmy amerykańskiego Miami bass i sample połączone z mocnym rapem, pełnym brazylijskiego slangu. Dokument opowiada o seksie, miłości, biedzie i dumie ludzi, wyrzuconych poza margines społeczeństwa w Rio. Mają oni własny język, styl, własnych bohaterów. To film równie szybki, ciężki i pełen przemocy, jak samo miasto.

Ten dokument o raperze i młodocianym mordercy z Recife jest pretekstem do zaprezentowania subkultury hip-hopowej w Brazylii. Film jest w dużej mierze nakręcony w estetyce teledysku, a jego ścieżkę dźwiękową stworzyli najlepsi muzycy brazylijscy.

Iracema to nieletnia prostytutka podróżująca z kierowcami ciężarówek słynną "Ruta Transamazónica", drogą która przecina interior brazylijski. Film jest metaforą opisującą proces jednoczenia kraju-kontynentu, którego rezultatem była katastrofa ekologiczna i eksterminacja kultur prymitywnych przez białych mieszkańców uprzemysłowionego południa Brazylii.