Filmy RFN

Podczas podróży do kurortu w Tunezji, magik i jasnowidz profesor Vestar (Gert Fröbe) zaprzyjaźnia się z milionerem Edouardem Vangardem (Jean Rochefort) i proponuje mu przejażdżkę jego samochodem. Vestar wyjawia Edouardowi, że miał widzenie, w którym na pustyni zostanie zamordowana kobieta. Tymczasem tunezyjski architekt i inżynier Sadry Fahres (Franco Nero), który ma problemy w relacjach ze swoją rozpieszczoną żoną Sylvią (Stefania Sandrelli), udaje się z nią, aby odwiedzić chorą teściową. Po drodze spotyka swoją byłą kochankę Martine (Gila von Weitershausen). Wspólna podróż na nowo rozpala ich dawną namiętność. Znudzony Edouard obserwując zachowanie trójki kochanków postanawia pomóc w urzeczywistnieniu się wizji profesor Vestara, intrygując, aby wymusić dokonanie morderstwa.

W 1944 roku, w dniu przybycia niemieckich żołnierzy, mała wioska Saint-Laurent pogrążyła się w chaosie. Ich odwrót został przerwany przez zniszczenie mostu. Zostali powitani jak bohaterowie dzięki nieporozumieniu ze strony księdza, który, ślepy jak nietoperz, pomylił ich z Amerykanami. Mieszkańcy wioski starali się wszelkimi możliwymi sposobami ukryć przed okupantami swoje bydło i warzywa. W wyniku żartu spłatanego przez wiejskie dzieci zginął niemiecki żołnierz. Niemcy zagrozili, że zabiją wszystkich mężczyzn we wsi, jeśli sprawca się nie przyzna. Mieszkańcy wioski naciskali następnie na listonosza, Grégoire'a, „cudzoziemca” z Paryża, aby się poddał, i aby osiągnąć swój cel, postanowili ulec każdemu jego kaprysowi. Zgodził się, ale dopiero po tym, jak potajemnie przekonał niemieckiego komendanta, by zapomniał o całej sprawie…

Włoski hrabia, który właśnie zbankrutował, popełnia samobójstwo. Jeden z jego wierzycieli, Domenico, przejmuje jego willę, ale pozwala Angeli, wdowie po zmarłym, i jej córce oraz pokojówce nadal tam mieszkać. Domenico może i jest bogaty, ale tak naprawdę wciąż jest nieokrzesanym wieśniakiem. Mimo to oszalałe na punkcie seksu kobiety próbują uwieść jego oraz jego nieśmiałego i małoletniego syna.

W 1982 roku, w setną rocznicę premiery "Parsifala" Ryszarda Wagnera, Syberberg sfilmował ostatnią operę niemieckiego kompozytora. Głównym "rekwizytem" w Syberbergowskiej inscenizacji jest gigantycznych rozmiarów maska pośmiertna samego Wagnera, która pojawia się najczęściej w tle, jako projekcja towarzysząca poszczególnym scenom opery. Młody Parsifal, który pragnie uzdrowić rycerską wspólnotę zamku Monsalvat i jej przywódcę Amfortasa – opiekuna Graala – musi odzyskać świętą włócznię. Powodzeniu jego misji zagrażają m.in. ponętne kobiety-kwiaty, kusząca mężczyzn Kundry i "upadły, wykastrowany anioł" Klingsor. W filmowej wersji Parsifala reżyser odwołuje się do swoich wcześniejszych dzieł. Zachowuje klasyczną, trójaktową strukturę opery, eksperymentując z postaciami i estetyką. Heros – nadzieja zakonu – występuje tutaj raz jako mężczyzna, raz jako kobieta, a sceneria Monsalvat dzięki zdjęciom dokumentalnym przypomina powojenne zgliszcza.

Włoski dziennikarz rozpoczyna prywatne śledztwo, aby odkryć przyczynę śmierci swojego amerykańskiego przyjaciela, który ginie w tajemniczym wypadku samochodowym.

Komendant policji Leo Klipp z Monachium jest gościem w pensjonacie pani Trojan na fikcyjnej wyspie Langeney na Morzu Północnym. Wśród gości są siostry Agathe i Hilde Brocksiepen z ich bogatym podopiecznym Haraldem, a także Eisenreichowie. Harald szybko zaczyna zjednywać sobie kobiety swoim czarującym usposobieniem. Klipp z kolei zaczyna lubić młodą Czeszkę Janę. Pewnego ranka Harald zostaje znaleziony zasztyletowany w swoim pokoju. Ponieważ policja z kontynentu nie może przybyć na wyspę przed późnym popołudniem z powodu przypływów, Klipp, który wcześniej podawał się jedynie za nauczyciela (w rzeczywistości jest wykładowcą w akademii policyjnej), ujawnia się jako detektyw i zaczyna przesłuchiwać gości i personel pensjonatu, wśród których podejrzewa mordercę.

Film ten opowiada fikcyjną historię związku słynnej emigrantki Gertrudy Stein (w tej roli Linda Bassett) i jej partnerki Alice B. Toklas (Linda Hunt). Gdy Gertruda ma być bliska śmierci, Alice nie jest tego świadoma i zaczyna podejrzewać, że coś jest nie tak. Starając się dać Gertrudzie przestrzeń, Alice wkrótce dowiaduje się, że jej partnerka nie umiera, a cała historia o śmiertelnej chorobie była kłamstwem. Alice czuje się zdradzona, ale mimo napięć, obie kobiety kontynuują wspólne życie, dzieląc codzienne rytuały i pracując nad dziełem Stein. W tle pojawiają się ich przyjaciele - Picasso (Adolfo Vargas), Hemingway (Bruce McGill) i Apollinaire (Jacques Boudet). Spotykają również młodego amerykańskiego autostopowicza (Andrew McCarthy), który zmierza na wojnę domową w Hiszpanii, a także spędzają dni ciesząc się życiem w malowniczej Francji.

Clint Harrison to rewolwerowiec, który od lat ukrywa się przed mściwymi wrogami. Teraz powraca do rodzinnego miasta i odkrywa, że jego rodzina przeniosła się w inne miejsce, aby uciec od swojej złej reputacji. Szukając rodziny trafia w sam środek wojny pomiędzy skromnym rolnikiem, a bogatym farmerem, który chce siłą przejąć ziemię biedaka. Choć Clint obiecał, że już nigdy nie użyje broni okoliczności zmuszają go do złamania przyrzeczenia i stanąć w obronie rolnika.

Jak się uczymy? Co wiemy? Patricia (Juliet Berto) i Émile (Jean-Pierre Léaud), spotykają się w studio dźwiękowym, aby omówić naukę i drogę do rewolucji. Sceny buntu studenckiego w Paryżu, wojny w Wietnamie i innych wydarzeń z końca lat 60. wraz z plakatami, zdjęciami i rysunkami są tłem dla ich słów. Oprócz rozważań dwóch postaci, przedstawiona jest ścieżka dźwiękowa zawierająca narrację, muzykę, klipy informacyjne i hałas. Efektem jest montaż, medytacja, refleksja nad pomysłami oraz sposób mieszania słów i obrazów.