Paolo, po czterdziestce, powoli traci fragmenty pamięci. Ale gdy świat zaczyna blaknąć, postanawia pozostać blisko tego, co naprawdę ważne, wzmocniony również miłością żony Micheli. Wraz z synkiem Mattią wyrusza w podróż pełną wspólnej codzienności, nagłego śmiechu i ciszy, która przemawia.
Znany fotograf po 80. roku życia zastanawia się nad swoim niezwykłym życiem, przyjaźniami z ikonami kultury i rolą fotografii w utrwalaniu rzeczywistości. Wraca na Sycylię, aby fotografować starych przyjaciół i zgłębia swoją przeszłość w Mediolanie.
Po rewolucji islamskiej w Iranie, która miała miejsce w 1979 roku, ulice Teheranu patrolowane są przez obrońców moralności, a fundamentaliści przejmują kontrolę nad uniwersytetami. Kobiety muszą nosić hidżab, ich swobody są ograniczane, a lektura zachodniej literatury staje się aktem buntu. Taki stan rzeczy sprawia, że Azar Nafisi (Golshifteh Farahani), ambitna wykładowczyni literatury, rezygnuje z pracy na Uniwersytecie Teherańskim. Kobieta potajemnie zaczyna zapraszać do swojego domu grupę najbardziej zaangażowanych studentek. Razem czytają zakazane klasyki literatury zachodniej – „Lolitę” Vladimira Nabokova, „Wielkiego Gatsby’ego” F. Scotta Fitzgeralda, powieści Henry’ego Jamesa czy Jane Austen. Początkowo nieśmiałe młode kobiety stopniowo otwierają się – dzielą marzeniami, lękami, historiami miłosnymi oraz upokorzeniami związanymi z życiem w totalitarnym reżimie.
20 listopada 2012 roku Andrea Spezzacatena, chłopiec, który właśnie skończył 15 lat, popełnił samobójstwo. Był to pierwszy przypadek znęcania się i cyberprzemocy we Włoszech, który doprowadził do samobójstwa nieletniego. Impulsem do samobójstwa był wybór przez niego pary czerwonych spodni, prezentu od matki, które zmieniły kolor na różowy w wyniku błędu prania. Film jest oparty na jego historii.
Amerykańska dziennikarka podróżuje po świecie szukając dobrej historii. Przyłącza się do współczesnego haremu i z nimi jedzie do Wenecji, aby dowiedzieć się, co dzieje się na dyplomatycznych przyjęciach. Tam przypadkowo, próbując rozwikłać zagadkę korupcyjną, odkrywa, że pewien gang porywa dziewczyny, by kręcić z nimi erotyczne filmy hardcore.
Ojciec chłopca, świeżo owdowiały pisarz Charles Thénier (Michel Duchaussoy) na skutek szoku trafia do kliniki na leczenie. Po skończonej terapii rozpoczyna poszukiwania mordercy swojego syna i przyrzeka sobie, że go zabije. Szczęśliwym zbiegiem okoliczności udaje mu się odnaleźć świadka wypadku, który w pędzącym samochodzie rozpoznał pasażerkę - znaną aktorkę Hélène Lanson (Caroline Cellier). Charles nawiązuje z nią znajomość, która wkrótce przeradza się w romans, a przy okazji dociera do mordercy - szwagra Hélène, Paula Decourta (Jean Yanne). Jednak zamiast od razu dokonać zemsty, Charles postanawia poddać winowajcę psychicznym torturom i zapewnić sobie alibi.
W ciągu czterech pór roku natura kończy swój cykl.
Dziewczyna może stać się kobietą. Brzuch puchnie i staje się stworzeniem.
Można zgubić ścieżkę, która prowadziła bezpiecznie do domu, można żeglować po morzach w stronę nieznanych lądów.
W ciągu czterech pór roku możesz umrzeć i narodzić się na nowo.
Vermiglio opowiada o ostatnim roku II wojny światowej w dużej rodzinie i o tym, jak wraz z przybyciem żołnierza-uchodźcy, na skutek paradoksu losu, traci ona spokój właśnie w chwili, w której świat odnajduje swój.
Po dwukrotnym, krwawym uniknięciu śmierci z rąk mafii, profesjonalny zabójca Jeff (Charles Bronson) ze swoją piękną partnerką (Jill Ireland) zmierza do Nowego Orleanu. Kiedy Jeff dokonuje zemsty, zostaje zaszantażowany przez szefa organizacji (Telly Savalas), który poszukuje niezależnego strzelca do swoich szeregów. Jeff odmawia, jest tropiony, aż do bezlitosnego miasta, gdzie miłość jest jak naładowany pistolet, a długi zemsty są spłacane w kulach.