Filmy cinéma-vérité

Dokumentalistka i reporterka leci do Hongkongu, gdzie ma przeprowadzić serię wywiadów z Edwardem Snowdenem.

Zwycięzca Nagrody Publiczności na Berlinale 2013, w którym reżyser Joshua Oppenheimer prezentuje efekty siedmiu lat spędzonych z "emerytowanymi" dowódcami brygad śmierci w Indonezji. W efekcie powstał jeden z najważniejszych i najbardziej wstrząsających obrazów dokumentalnych ostatnich lat, który łączy w sobie cechy gangsterskiego dramatu, kiczowatego melodramatu i surrealistycznego dramatu psychologicznego.

Trójka licealistów postanawia urządzić przyjęcie urodzinowe, by zdobyć szacunek wśród rówieśników. Jednak podczas tej nocy, impreza wymyka się spod kontroli. Okazuje się, że zbyt wiele osób dowiedziało się o tej domówce..

Pracująca w fabryce imigrantka Selma traci wzrok. Wkrótce to samo spotyka jej synka. Kobieta próbuje uzbierać pieniądze na jego operację.

Benny jest małolatem włóczącym się tu i tam po Manhattanie bez celu, szukając guza. Jego siostra Lelia, która wygląda bardziej na Afro-Amerykankę, niż na białą. To wrażliwa dziewczyna, która jest bliska zakochania się. Hugh, ich starszy brat jest wschodzącym piosenkarzem, którego agent Rupert jest prawdopodobnie jedyną osobą wierzącą w jego talent. Opowieść obfituje w emocjonalne wzloty i upadki, podobnie jak towarzysząca im muzyka jazzowa. Leila spotyka Tony'ego i łudzi się nadzieją na prawdziwą miłość. Gdy chłopcy poznają się, uprzedzony Hugh płoszy Tony'ego, który korzystając z okazji bierze nogi za pas. Czy rodzina i przyjaciele będą w stanie pocieszyć ją po stracie i ukoić zranienia, czy pomoże Benny'emu wyjść na prostą i uwierzy w przyszłość artystyczną Hugha? Czy życie przynosi wyłącznie rozczarowania?

Bohaterka filmu, pastor Becky Fisher należy do społeczności Ewangelików. Całą energię wkłada w organizowanie obozów wyznaniowych dla dzieci - „Kids on Fire”. Ewangelicy wkładają wiele starań w stworzenie „Armii Boga”, której „żołnierzy” rekrutuje się wśród najmłodszych Amerykanów. Dzieci są bowiem najbardziej podatne na indoktrynację. Becky Fisher ma na tym polu wielkie zasługi. Kamera z bliska rejestruje najbardziej emocjonujące momenty działania charyzmatycznej pastor. Gdy doprowadza podopiecznych do duchowej ekstazy i histerycznych drgawek, sprawia, że mówią językami i płaczą poruszeni obecnością Ducha Świętego ma się wrażenie wkraczania w czyjąś intymność. Jednak kościół ewangelicki ma to do siebie, że tam eksponuje się emocje a chwalić Boga można na wiele sposobów. Podczas jednego z występów członkowie „Kids on fire” w kamuflażach, uzbrojeni w kije, tańczą wojenne tańce w rytm chrześcijańskiego heavy – metalu. To wszystko za przyzwoleniem rodziców, którzy często, zamiast posyłać dzieci do szkoły, uczą je w domu. Ewolucjonizm zastępują teorią stworzenia. Choć Becky proces indoktrynacji ma doskonale zaplanowany, czasem pojawiają się zabawne niekonsekwencje. Fisher przestrzega przed Harrym Potterem jako wrogiem Boga, lecz stworzenie człowieka inscenizuje już za pomocą Barbie i Kena.

Historia dziennikarza telewizyjnego, profesjonalisty i cynika w każdym calu. Chcąc zachować najważniejszą dla siebie niezależność, sprzeciwia się nakazom swoich pracodawców, przez co popada z nimi w konflikt. Wbrew woli swoich przełożonych filmuje protesty przeciwników wojny w Wietnamie, jest świadkiem starć Gwardii Narodowej ze studentami. Wkrótce nawiązuje romans z samotną matką. Splot tych wszystkich wydarzeń powoduje, że zmienia swój stosunek do otaczającego go świata mediów i polityki...

Losy dwojga ludzi idą w przeciwnych kierunkach. Olga, pielęgniarka z Ukrainy porzuca rodzinę w poszukiwaniu lepszego życia na zachodzie i kończy jako sprzątaczka na oddziale geriatrycznym w Austrii. Paul, bezrobotny ochroniarz z Wiednia szuka celu, dla którego warto by wstawać rano. Razem z ojczymem wyrusza na wschód i trafia na Ukrainę.

Młody chłopak Lyle, po tym jak pobił kolegę kijem baseballowym, trafia do zakładu psychiatrycznego. Zostaje tam poddany terapii, razem z innymi dzieciakami, które nie potrafią kontrolować swojej złości. Z galerii barwnych postaci, wyłania się obraz zranionej, zagubionej i poszukującej swojego miejsca w społeczeństwie, młodzieży.

Film dokumentuje życie niesławnych oszustów: Elmyra de Hory i Clifforda Irvinga. De Hory, który później popełnił samobójstwo, aby uniknąć dłuższego pobytu w więzieniu, wyrobił sobie markę, sprzedając podrobione dzieła sztuki takich malarzy jak Picasso i Matisse. Irving był niesławny z powodu napisania fałszywej autobiografii Howarda Hughesa. Welles porusza się między dokumentem a fikcją, badając podstawowe elementy oszustwa i ludzi, którzy popełniają oszustwo kosztem innych.