Etiuda

Adam jest sprzedawcą w kasie biletów PKP. Ucieka w świat marzeń, gdzie staje się znanym i poważanym poetą. Uczuciem darzy Misię, która nic o jego zainteresowaniu nie wie, ale która nieustannie w jego marzeniach przeprowadza z nim wywiady.

Daniel - wyalienowany piętnastolatek - ucieka ze swojego rodzinnego miasta. Porzuca swojego ojca i osobę, którą ten nazywa jego siostrą. Jest nią Anna - dziwna i ciekawska dziewczyna wyglądająca na dziesięciolatkę. Piętnaście lat później ojciec doznaje nagłego ataku serca, a Daniel rusza z powrotem do domu i starych przyjaciół, których opuścił dawno temu. Pojawiają się kolejne komplikacje, a mężczyzna znów staje przed wyborem: uciec i wrócić do nieskomplikowanego życia czy zostać i wziąć na siebie odpowiedzialność.

Gdy Agata odwiedza swojego brata z żoną, zauważa, że w tej rodzinie rozgrywa się tragedia.

Ranek, w mieszkaniu chłopaka i dziewczyny panuje napięty nastrój. Chłopak jak codziennie idzie do pracy. Telefonuje do swojej kochanki i uprzedza ją, że dzisiaj do niej nie przyjdzie. Gdy po południu wrócił do domu, w mieszkaniu wszystko znajduje się odwrócone do góry nogami.

Krótka etiuda dokumentalna opowiadająca o życiu bezrobotnych z Wałbrzycha, pracujących w bieda-szybach. To byli górnicy, którzy po zamknięciu kopalni na własną rękę wydobywają węgiel. To bardzo niebezpieczne zajęcie, co roku w takich szybach kilkunastu z nich ginie, ale jest to jedyne źródło utrzymania rodziny.

Krótkometrażowa impresja, zaliczana do nurtu przedwojennych filmów awangardowych. Tematem filmu jest doroczny Bal Młodej Architektury. Jak zapowiadały go wówczas ogłoszenia prasowe: miało zagrać na nim aż sześć orkiestr, całość miała odbywać się w dwudziestu trzech dekorowanych salach budynku Wydziału Architektury przy ulicy Koszykowej 55 w Warszawie, a wszystko miała śledzić kamera. Impresja filmowa ukazuje w sposób niedosłowny przygotowania do balu, telefoniczne uzgodnienia z zaproszonymi gośćmi, przyjazd na bal oraz szaleństwo na parkiecie do białego rana. Liczne efekty autorzy osiągnęli dzięki wykorzystaniu m.in. deformacji fotograficznej, trików montażowych oraz ekspresyjnej gry świateł.