Etiuda

Julia to samotna siedmiolatka, która stara się jak najlepiej przygotować do pierwszej komunii świętej. Wszystko zmienia się, gdy któregoś dnia słyszy przypowieść o pasterzu i zagubionej owcy, z której wynika, że Pan Bóg woli grzeszników.

Etiuda dokumentalna gloryfikująca ludzi dobrej roboty, pracujących w nocy. Kiedy w domu gasną światła i dziecko kładzie się do snu, miasto nie zasypia. Są rzesze robotników, którzy ciężką, nocną pracą pomnażają dorobek ojczyzny i czuwają nad naszym bezpieczeństwem.

Dwoje ludzi – kobieta i mężczyzna – mieszka w tym samym domu. Choć mieszkają naprzeciwko siebie, ciągle się mijają i nie mogą spotkać…

Młody mężczyzna spędza noc z piękną kobietą. Rano ona czaruje go pięknymi słowami – że pachnie mlekiem jak mały piesek, że nie będzie się z nim żegnać przed wyjściem do pracy, bo w ogóle nie chce się z nim rozstawać… Chłopak jest zafascynowany kochanką. Czar pryska, kiedy spotyka kolegów, którzy mają wiele do powiedzenia o jego miłości.

Wiele różnych spojrzeń na życie przedstawianych przez bezdomnych. Mówią oni o sobie, o ludziach przechodzących obok, świecie, do którego oni już nie nalezą i który nie chce wiedzieć o tym, że istnieją.

Film otwiera czarna plansza z enigmatycznym oświadczeniem: „Kocham swoją świnkę i ona mnie, będę uwielbiał mojego wieprzka pod drzewem zielonej zatoki”. To nieco zmodyfikowane słowa piosenki „Love my little rooster” Almedy Riddle – amerykańskiej piosenkarki folk, zmarłej w 1986 roku. Po tym wstępie następuje sekwencja scen dźwigania i toczenia kubłów na śmieci przez dwóch mężczyzn. Swoiste studium ruchu. Twarzy bohaterów nie widzimy. To zabieg charakterystyczny dla reżysera, podobny do tego, który zastosował chociażby w „Życiu codziennym”. Zupełnie jak w tym ostatnim obrazie, tak też w etiudzie Wszystko, przedmioty i czynności na które na co dzień nie zwracamy uwagi, otrzymują centralne miejsce.

Filmowa instrukcja obsługi kamery Moskwa KS31M.

Dokumentalna i żartobliwa relacja z przyjazdu sławnego, amerykańskiego aktora Kirka Douglasa do łódzkiej szkoły filmowej. Film przedstawia wywiad oraz kilka scenek rodzajowych z aktorem w roli głównej.

Mężczyzna u schyłku życia tęskni za swoją największą pasją - lataniem. Na co dzień chodzi z głową w chmurach i nie chce zejść na ziemię. Twarze dawnych znajomych i wydarzenia z przeszłości bledną, jednak jedno spojrzenie w górę przywraca emocje tamtych chwil do życia. Kiedyś as przestworzy, dziś zostały mu już tylko resztki wspomnień.

Film stanowi wspólne przedsięwzięcie 13 polskich reżyserów, którzy upamiętnili wydarzenia Sierpnia ’80. Każdy z autorów pokazał własne wspomnienia z tego okresu. Fabuła, jak i forma filmów były zależne jedynie od twórcy, a cel wspólny stanowiło ukazanie fenomenu Solidarności, która ponad wszelkimi podziałami społecznymi, potrafiła dokonać niemożliwego na miarę dzisiejszych standardów – zjednoczyła 10 milionów Polaków.