Etiuda

Młode małżeństwo po nieudanej próbie wyjazdu na wakacje zamyka się w swoim pięknym i wielkim domu. Urlop postanawiają spędzić tylko we dwoje - bez telefonów, laptopów, telewizji i radia. Kiedy pozbawiają się kontaktu ze światem zewnętrznym okazuje się, że są sobie obcy, a ich małżeństwo to fikcja.

Marcin jest niewidomym kibicem i masażystą w piłkarskim klubie. Choć może jeździć z piłkarzami, to nie wyobraża sobie innego sposobu dotarcia na mecze Widzewa niż z kibicami. Sam mierząc się z życiem, wychowuje 4-letniego Henia. Zabiera go na stadion, pokazuje swoją pracę i świat kibiców Widzewa. Henio ma słaby wzrok i podobnie jak ojciec może przestać widzieć. Ojciec przygotowuje go do dorosłego życia.

Do klasztoru przybywa student architektury. Jest młody, pełen sił witalnych. Podczas pracy w kościele pali papierosy, nie modli się. Styka się z ojcem prowincjałem – starym człowiekiem, który przeżywa z godnością ostatnie dni swego życia. Nawiązuje się między nimi pewne porozumienie, zainteresowanie. Student obserwuje z boku ostatnie dni tytułowego bohatera. Kiedy mnich umiera, młody człowiek reaguje buntem. Po kilku miesiącach opuszcza klasztor. Zanussi przedstawia śmierć jako coś, przed czym nie można uciec.

Tytułowi bohaterowie: Paweł i Ewa mieszkają na wsi. Kamera rejestruje ich codzienne życie, biedne, ale szczęśliwe. Utrzymują się tylko z małej renty Pawła, który jest chory na astmę, a po wypadku samochodowym ma niesprawną nogę. Żyją na granicy nędzy, ale nie narzekają na swój los.

Etiuda filmowa opowiadająca krótką historię o ludziach, którzy mieszkają w starej kamienicy. Codziennie lokatorzy mijają się na korytarzu klatki schodowej. Mieszka tu trzydziestoletnia Margeritta, samotna matka wychowująca synka. Inni lokatorzy to Ala mieszkająca z wujkiem i kotem oraz malarz. Pewnego dnia Margeritta postanowiła przespać się z malarzem, zostawia więc synka na noc u Ali…

Dobrze sytuowane i kochające się małżeństwo w średnim wieku wybiera się na kemping nad jeziorem. Na miejscu bohater spotyka inną – młodszą – parę. Jej radość bycia i spontaniczne zachowanie przypominają mu to, co sam bezpowrotnie utracił…

Film opowiada historię dziewczynki obdarzonej niezwykle bujną wyobraźnią. Wraz z upływem czasu, świat jej fantazji coraz wyraźniej wkracza w jej świat rzeczywisty.

Bohaterowie filmu, tak jak wiele milionów rodaków, nieudaczników, wyruszają z kraju za chlebem do bogatego zachodu. Przed wyjazdem mają ogromne nadzieje oczekiwania i marzenia. Trafiają w końcu na tytułowy, londyński dworzec autobusowy Victoria. Wkrótce ich marzenia pryskają jak bańka mydlana a zostaje tylko rozczarowanie i rezygnacja.

Fundamentem tego filmu jest daleka przyszłość, w której dominacja nad rasą "niższą" stała się normalną sprawą w społeczeństwie. Pojawiła się także możliwość zapadnięcia w tytułowy, "anabiotyczny" sen, podczas którego oczekuje się na lepsze czasy...

Wyobraź sobie, że jesteś w lesie, jest ciemno, cicho, zupełnie nie pamiętasz, dlaczego tam się znalazłeś. Bardzo chcesz stamtąd wyjść, ale nagle słyszysz, obok siebie wycie. Coś biegnie w twoją stronę i czegoś szuka, a ty siedzisz w miejscu. Nie ruszasz się, bo nie chcesz, żeby cię zauważyło. Nagle obok w mroku pojawia się wilk, a za nim drugi i trzeci, otaczają cię. Co robisz?