Etiuda

Dwoje ludzi – kobieta i mężczyzna – mieszka w tym samym domu. Choć mieszkają naprzeciwko siebie, ciągle się mijają i nie mogą spotkać…

Młody mężczyzna spędza noc z piękną kobietą. Rano ona czaruje go pięknymi słowami – że pachnie mlekiem jak mały piesek, że nie będzie się z nim żegnać przed wyjściem do pracy, bo w ogóle nie chce się z nim rozstawać… Chłopak jest zafascynowany kochanką. Czar pryska, kiedy spotyka kolegów, którzy mają wiele do powiedzenia o jego miłości.

Wiele różnych spojrzeń na życie przedstawianych przez bezdomnych. Mówią oni o sobie, o ludziach przechodzących obok, świecie, do którego oni już nie nalezą i który nie chce wiedzieć o tym, że istnieją.

Film otwiera czarna plansza z enigmatycznym oświadczeniem: „Kocham swoją świnkę i ona mnie, będę uwielbiał mojego wieprzka pod drzewem zielonej zatoki”. To nieco zmodyfikowane słowa piosenki „Love my little rooster” Almedy Riddle – amerykańskiej piosenkarki folk, zmarłej w 1986 roku. Po tym wstępie następuje sekwencja scen dźwigania i toczenia kubłów na śmieci przez dwóch mężczyzn. Swoiste studium ruchu. Twarzy bohaterów nie widzimy. To zabieg charakterystyczny dla reżysera, podobny do tego, który zastosował chociażby w „Życiu codziennym”. Zupełnie jak w tym ostatnim obrazie, tak też w etiudzie Wszystko, przedmioty i czynności na które na co dzień nie zwracamy uwagi, otrzymują centralne miejsce.

Filmowa instrukcja obsługi kamery Moskwa KS31M.

Dokumentalna i żartobliwa relacja z przyjazdu sławnego, amerykańskiego aktora Kirka Douglasa do łódzkiej szkoły filmowej. Film przedstawia wywiad oraz kilka scenek rodzajowych z aktorem w roli głównej.

Mężczyzna u schyłku życia tęskni za swoją największą pasją - lataniem. Na co dzień chodzi z głową w chmurach i nie chce zejść na ziemię. Twarze dawnych znajomych i wydarzenia z przeszłości bledną, jednak jedno spojrzenie w górę przywraca emocje tamtych chwil do życia. Kiedyś as przestworzy, dziś zostały mu już tylko resztki wspomnień.

Film stanowi wspólne przedsięwzięcie 13 polskich reżyserów, którzy upamiętnili wydarzenia Sierpnia ’80. Każdy z autorów pokazał własne wspomnienia z tego okresu. Fabuła, jak i forma filmów były zależne jedynie od twórcy, a cel wspólny stanowiło ukazanie fenomenu Solidarności, która ponad wszelkimi podziałami społecznymi, potrafiła dokonać niemożliwego na miarę dzisiejszych standardów – zjednoczyła 10 milionów Polaków.

Etiuda Zwierzęta futerkowe (1960) oparta jest na noweli Stanisława Dygata z jego zbioru „Pola Elizejskie” (1949). W jednej z paryskich brasseries wraz z końcem wojny spotykają się dwaj żołnierze polskiej armii walczącej na froncie zachodnim. Snują plany na przyszłość, wracają pamięcią do marzeń z dzieciństwa, boleją nad kruchością wszystkiego w obliczu wojny. Jeden z nich postanawia za wszelką cenę trzymać się swojego planu hodowli zwierząt futerkowych, wierząc, że ta prosta, zwyczajna praca może utrzymać go przy życiu, nadać życiu ponownie sens po tym wszystkim, czego doświadczył. W pewnej chwili do lokalu wchodzi kobieta…

Mężczyzna ma dosyć zrzędzenia żony i hałasowania dzieci. Ucieka w świat marzeń. Kiedy jego przyjaciel wyjeżdża na jakiś czas, mieszkanie kolegi staje się dla niego azylem.