Etiuda

Jedna z pierwszych szkolnych etiud Romana Polańskiego. Opowiada, bardzo krótko i prostymi środkami, historię morderstwa dokonanego na pewnym mężczyźnie. Jest ono jednak pokazane zupełnie inaczej niż jesteśmy do tego przyzwyczajeni.

Historia opowiadająca o okolicznościach, które doprowadziły do tragedii. Grupa nastolatków prześladuje kolegę w szkole. Są w wieku, kiedy miotają nimi skrajne emocje. Linus nie umie sobie z nimi poradzić. Nie potrafi porozumieć się z matką, a najlepszy przyjaciel spotyka się z dziewczyną, w której on jest zakochany. Nie zdaje sobie sprawy, że ich zachowanie wkrótce doprowadzi do tragedii: „to nie jest moja wina, ani twoja, to wina krajobrazu”. Skandynawska opowieść w pełnym znaczeniu tych słów.

Młody mężczyzna spóźnia się na pogrzeb swojej ciotki, odbywający się w małej wiosce położonej w centralnej Polsce. Na miejscu musi odpierać uszczypliwości ze strony kilku kobiet, bowiem jako osoba z zewnątrz naruszył porządek hermetycznej społeczności. Gdy ucieka mu ostatni autobus, nie ma innego wyjścia, jak zostać na noc.

Młoda pielęgniarka pracuje w hospicjum. Opiekuje się kilkorgiem śmiertelnie chorych ludzi: niemowlęciem; mężczyzną, który chciał namalować na suficie nad swoim łóżkiem błękit nieba; kobietą, która wspomina swoje najpiękniejsze lata. Chorzy powoli gasną...

Mariusz ma 15 lat. Rodziców, brata, siostrę. Mieszka na Rudzie Pabianickiej i jest za Widzewem. Chodzi do gimnazjum. Gra z kolegami w piłkę. Kłóci się z bratem. Trenuje boks. Zdobywa medale. Waży niespełna czterdzieści kilogramów.

Już w Tramwaju, niemym debiucie reżyserskim Krzysztofa Kieślowskiego, ujawniają się wątki i znaki szczególne autora trylogii „Trzy kolory”. Prosta opowieść o chłopaku i dziewczynie, którzy spotykają się w tramwaju nocnym i nawiązują grę spojrzeń, to uniwersalna historia, która mogłaby przydarzyć – a często się przydarza – każdemu, portretując tym samym ludzkie mijanie się. Znudzony prywatką, nieprzystający do reszty towarzystwa chłopak, opuszcza mieszkanie i podbiega do uciekającego tramwaju. Udaje mu się do niego dostać w ostatniej chwili. Wagon pustoszeje i nieśmiały bohater zostaje w nim sam na sam z pełną rezerwy blondynką. Kamera, w zbliżeniach i detalach, rejestruje tę wymianę spojrzeń, grę przyciągania i odpychania. Niemożność porozumienia się podkreśla wojerystyczny sposób filmowania przez pryzmaty – szyby, tablice, poręcze. Minimalizm środków daje w efekcie maksymalny efekt, jakim jest koda filmu.

Bardzo krótka etiuda filmowa. Kamienica, przystojny mężczyzna schodzi po schodach. Przechodzi koło małego okienka, zaciekawiony zagląda. Jest to okno od łazienki, a tam piękna kobieta w negliżu z ręcznikiem...

Historia rzemieślnika, który reperuje lalki i kukiełki w świetle lampy naftowej. Pewnego dnia w jego zakładzie zakładana jest elektryczność. Wysłużoną lampę naftową zastępuje żarówka. Wkrótce następuje zwarcie i wybucha pożar, obracając w popiół cały warsztat.

Student reżyserii przeprowadza odważną wiwisekcję, która ma odpowiedzieć na pytanie dlaczego jego rodzice się rozwiedli i po którym z nich odziedziczył osobowość. Jego ojciec jest pisarzem powieści pornograficznych i antyklerykałem. Mama fanatyczną zwolenniczką Radia Maryja. Psychologiczne śledztwo z kamerą doprowadzi zarówno do zabawnych jak i bolesnych wniosków.

Naturalista żyje w dużym mieście. Każdą wolną chwilę wykorzystuje do wyrwania się poza teren aglomeracji. Wsiada w samochód i jedzie na wieś, aby móc spędzać czas na łonie natury, biegać boso, grać na flecie i być może...