Etiuda

Animowana historyjka o rodzinie Nalepioków: ojcu i jego trzech synach. Najmłodszy z nich toczy opowieść: że we wsi są źli ludzie, którzy opowiadają, że nic nie robią całymi dniami, tylko śpią. Co się tyczy ojca i braci to może i prawda, ale on nie, bo go nazywają „Nalepiok” dlatego, że jest z całej chałupy najlepszy syn. Pewnego dnia tatuś zachorował i leżąc na nalepie prosi kolejno synów o garnuszek wody...

Już w Tramwaju, niemym debiucie reżyserskim Krzysztofa Kieślowskiego, ujawniają się wątki i znaki szczególne autora trylogii „Trzy kolory”. Prosta opowieść o chłopaku i dziewczynie, którzy spotykają się w tramwaju nocnym i nawiązują grę spojrzeń, to uniwersalna historia, która mogłaby przydarzyć – a często się przydarza – każdemu, portretując tym samym ludzkie mijanie się. Znudzony prywatką, nieprzystający do reszty towarzystwa chłopak, opuszcza mieszkanie i podbiega do uciekającego tramwaju. Udaje mu się do niego dostać w ostatniej chwili. Wagon pustoszeje i nieśmiały bohater zostaje w nim sam na sam z pełną rezerwy blondynką. Kamera, w zbliżeniach i detalach, rejestruje tę wymianę spojrzeń, grę przyciągania i odpychania. Niemożność porozumienia się podkreśla wojerystyczny sposób filmowania przez pryzmaty – szyby, tablice, poręcze. Minimalizm środków daje w efekcie maksymalny efekt, jakim jest koda filmu.

Wrażliwa, zbuntowana nastolatka spędza z rodzicami przymusowe wakacje nad morzem. Na pustej plaży fantazjuje o życiu w pojedynkę na łonie natury. Jestem tylko ja i bezkresne morze, moi rodzice nie istnieją. Zostanę tu na zawsze – prowadzi monolog wewnętrzny. A gdyby tak życzenie bohaterki się spełniło?

Bardzo krótka etiuda filmowa. Kamienica, przystojny mężczyzna schodzi po schodach. Przechodzi koło małego okienka, zaciekawiony zagląda. Jest to okno od łazienki, a tam piękna kobieta w negliżu z ręcznikiem...

Historia rzemieślnika, który reperuje lalki i kukiełki w świetle lampy naftowej. Pewnego dnia w jego zakładzie zakładana jest elektryczność. Wysłużoną lampę naftową zastępuje żarówka. Wkrótce następuje zwarcie i wybucha pożar, obracając w popiół cały warsztat.

Student reżyserii przeprowadza odważną wiwisekcję, która ma odpowiedzieć na pytanie dlaczego jego rodzice się rozwiedli i po którym z nich odziedziczył osobowość. Jego ojciec jest pisarzem powieści pornograficznych i antyklerykałem. Mama fanatyczną zwolenniczką Radia Maryja. Psychologiczne śledztwo z kamerą doprowadzi zarówno do zabawnych jak i bolesnych wniosków.

Naturalista żyje w dużym mieście. Każdą wolną chwilę wykorzystuje do wyrwania się poza teren aglomeracji. Wsiada w samochód i jedzie na wieś, aby móc spędzać czas na łonie natury, biegać boso, grać na flecie i być może...

Cud, zadośćuczynienie, żal, modlitwa, przebaczenie – żeby się nie bać. Etiuda oparta na prawdziwych wydarzeniach stanowi pokrzepiającą alegorię o tym, że wszyscy mamy takie same szanse.

Na zrealizowaną w 1963 roku etiudę szkolną składa się krótki wątek fabularny wpleciony w scenerię krakowskich juwenaliów. Kamera cały czas znajduje się w centrum wydarzeń i towarzyszy głównemu bohaterowi – Jurkowi – w poszukiwaniach siostry. Ukazane w etiudzie wydarzenia w zamyśle stanowiły część większej całości. W roli głównej w etiudzie wystąpił Andrzej Paczkowski, obecnie znany historyk.

Adaptacja opowiadania Ambrose'a Bierce'a. Historia skazańca, którego żołnierze pruscy prowadzą na egzekucje przez powieszenie na moście. W retrospekcjach poznajemy jego przeszłość. Czy zdoła uratować życie?