Etiuda

Pośród zgiełku dzielnicy Bałuty w Łodzi młody mężczyzna maskuje swoje prawdziwe „ja”, zagubiony w gonitwie dorywczych zajęć. Ostre słowa i wyboiste ulice to wszystko, co wypełnia jego dni. Pewna osoba sprawia jednak, że zaczyna dostrzegać coś więcej. Razem przemierzają miasto na skuterze, dzieląc się posiłkami i chwilami. Nieuchronnie zbliża się dzień pożegnania.

Dokumentalna etiuda studencka Marcela Łozińskiego z 1971 roku. Film zrealizowano pod opieką artystyczną Kazimierza Karabasza i Adolfa Forberta. Łoziński filmuje grupę znajomych z liceum, która spotkała się po dziesięciu latach od matury. Trzydziestolatkowie dyskutują, piją, palą. W tym wczesnym filmie widać już cechy znane szerokiej widowni z dalszych, dojrzałych prac reżysera: talent do wyłapywania urywków dialogów, spojrzeń i sylwetek, które – niby nic nie wnosząc – tworzą w zestawieniu pełny obraz filmowanego zjawiska.

Żeby stoczyć swoją pierwszą, półzawodową walkę, młody zapaśnik musi zrzucić cztery kilogramy wagi w wieczór przed wydarzeniem. Wycieńczający i ciężki proces zostaje zaburzony poprzez niezapowiedzianą wizytę starszego brata, który spędza ostatni dzień na przepustce. Mężczyzna składa propozycję młodemu sportowcowi.

Młody hippis, nonkonformista, prezentuje swój światopogląd, mówi o problemach drenujących społeczeństwo i zachęca do uprawiania jogi.

Krótka etiuda opowiadająca o bioenergoterapeucie i magnetyzerze, który pomaga innym zaniedbując własną rodzinę, co doprowadza do konfliktu. Składa się z fragmentów animowanych, zdjęć z rodzinnego albumu i materiałów archiwalnych.

"Masa" to dramat egzystencjalny ukazujący unitaryzm jako wspólną cechę systemów totalitarnych i religijnych. Formalnie film nawiązuje do konstruktywizmu radzieckiego, widoczna jest także inspiracja wczesną twórczością Ryszarda Czekały. Forma plastyczna doprowadzona do skrajnej syntezy, zderzona z naturalistycznym dźwiękiem nadaje filmowi atmosferę przygnębienie. Nieustający dźwięk marszu w tle stanowi klamrę spinającą całość zarówno formalnie jak i semantycznie.

Łucja robi, co może, aby przywrócić swojego syna do zdrowia i zmyć z siebie winę za wydarzenia z przeszłości. Im bardziej się stara, tym cieńsze stają się granice między macierzyństwem i przemocą oraz jawą i sennym koszmarem.

Zwykle w filmach wilk próbuje dopaść zająca. Ale nie tym razem. Zając cierpi na fobię związaną z pociągami. Sam ich widok i odgłos powoduje panikę i zmusza do ucieczki. Wilk próbuje różnych sposobów, żeby wyleczyć przyjaciela. Sprowadza nawet psychiatrę, jednak nic nie pomaga. Jak poradzi sobie z tym problemem i co spowoduje, że zając stanie się wielkim podróżnikiem przemieszczającym się koleją?

Grupa ludzi kieruje się ku nowej ziemi. By przepłynąć rzekę potrzebują walizki i kwiatu jako zapłaty. Lou traci swój wyniku silnego podmuchu wiatru. Tracąc nadzieję na podążenie za innymi spotyka dziewczynę, która z kolei nie ma walizki...

W nowoczesnym mieście nie ma miejsca dla małej budki, gdzie są sprzedawane losy na loterię. Jej koniec oznacza także rozpad towarzyskich więzi, które łączą stałych klientów. Teraz warszawska budka Lotto stanęła na drodze budowy metra...