Etiuda

Tam, gdzie słońce się nie spieszy, znajduje się mała wieś. Zwyczajni ludzie wiodą tutaj swoje przeciętne życie, każdego niewiarygodnie zwyczajnego dnia. Ludzie się tu znajdują gdzieś pomiędzy życiem, naturą i śmiercią.

Młody, zorientowany na błyskawiczną karierę polityk w drodze do studia radiowego potrąca człowieka. Ten umiera. Pierwsza nieprzemyślana decyzja staje się początkiem lawiny zdarzeń, nad którymi bohatera traci kontrolę. Koszmar, który rodzi się w jego głowie, wydaje się jednak możliwy do opanowania. Film jest historią o wszechobecności sumienia.

Film o oczyszczającej mocy prawdy. Historia starej PRL-owskiej pralki, która jest zmorą życia rodzinnego Stefana Czarnieckiego, nietypowego maturzysty z wielkiego osiedla. W jego domu i życiu krzyżują się w sposób metaforyczny pewne zjawiska z historii Polski ostatnich 30 lat.

Film o pisarzu, który wybiera się w podróż sentymentalną do swojego rodzinnego miasteczka. Wspomnienia i rzeczywistość zaczynają się ze sobą mieszać: co jest przeszłością, a co realnym wydarzeniem?

W lipcu 1995 r. w małej miejscowości uzdrowiskowej Srebrenica na południowym krańcu Bośni i Hercegowiny doszło do największego ludobójstwa w Europie od czasów II wojny światowej. Film jest refleksją na temat najmroczniejszego rozdziału historii byłej Jugosławii.

Nie zawsze wybory dzieci przypadają do gustu rodzicom. Stefan poznaje Janka, nowego partnera swojej córki Marty. Nie potrafi ukryć swojego rozczarowania. Najpierw unika kontaktu, potem, nie zważając na nic, postanawia wziąć sprawy we własne ręce. Zrobi wszystko, żeby odwieść dziewczynę od jej miłosnego wyboru.

Dokumentalna etiuda studencka Marcela Łozińskiego z 1971 roku. Film zrealizowano pod opieką artystyczną Kazimierza Karabasza i Adolfa Forberta. Łoziński filmuje grupę znajomych z liceum, która spotkała się po dziesięciu latach od matury. Trzydziestolatkowie dyskutują, piją, palą. W tym wczesnym filmie widać już cechy znane szerokiej widowni z dalszych, dojrzałych prac reżysera: talent do wyłapywania urywków dialogów, spojrzeń i sylwetek, które – niby nic nie wnosząc – tworzą w zestawieniu pełny obraz filmowanego zjawiska.

Krótki dokument, który przedstawia scenki rodzajowe z podrzędnej knajpki gdzieś w Polsce. Ludzie, przeważnie z niższej warstwy społecznej, piją alkohol, rozmawiają o ojczyźnie i tym, co spotkało ich ostatniego dnia, flirtują ze sobą, tańczą oraz opowiadają dowcipy i anegdoty.

Film oparty na faktach, jakie rozegrały się w Łodzi w 2004 roku, podczas studenckich juwenaliów na terenie osiedla akademickiego Uniwersytetu Łódzkiego. Grupa rozwydrzonych kibiców wracających z meczu Widzewa, wtargnęła na teren zabawy, policja zmuszona jest użyć broni...

Film o tym, co dzieje się za oknem. O tym, co widzimy jak idziemy rano po bułki, co dzieje się gdy wracamy do domu ciemnym zakamarkiem. To film o Łodzi. A Łódź to miasto specyficzne - pełne kamienic-widm i ludzi którzy dokądś zmierzają. Łódź to jednak miasto-dom, do którego się wraca, które kocha się jak bardzo brzydkie zwierzątko, które jest tak kochane, że staje się chwilami najpiękniejsze na świecie.