Wiele lat po wojnie domowej Erasmo (José Luis Alfonzo) musi ponownie stawić czoła przemocy: jego przybrana matka została zamordowana. W drodze na poszukiwanie mordercy zaprzyjaźnia się z Żydem Saulem (Martin Kalwill).
Wdowa odkrywa, że jej mąż trzymał dom na plaży, w którym odbywały się miłosne zaloty. Zdeterminowana, aby z pomocą prawnika odzyskać majątek, wyrusza do Ilhabeli. Jednak zaczynają się dziać dziwne rzeczy.
Historia o Francisco, bardzo prostym i biednym człowieku, którego wielkim marzeniem było, aby jego pociechy stały się sławnymi gwiazdami muzyki country i był gotów zrobić wszystko, aby to się zrealizowało...
Główną nagrodą w teleturnieju jest bilet do Rio de Janeiro. Wygrywa go młoda Argentynka i wyjeżdża do Brazylii, gdzie spotka trzech mężczyzn zabiegających o jej względy i będzie musiała wybrać jednego z nich.
Sześć osób różnych narodowości, które się nie znają, jednocześnie otrzymuje zaszyfrowaną wiadomość zapraszającą do wyjazdu na Wyspę Wielkanocną. Norma, brazylijska astronom, Alexandra, córka hodowcy koni Helvio, chilijski entomolog, Irenio, ksiądz Macumba, Françoise, etnolog i Maurice, specjalista od energii słonecznej, trafiają na wyspę, gdzie są świadkami kosmicznej manifestacji słońca, istoty z głębi kosmosu. Alain, towarzyszący im francuski psychiatra, będzie katalizatorem tego spotkania i pozostanie na wyspie, by być świadkiem tej dziwnej wizji.
Carapirú jest indiańskim koczownikiem. Plemię, w którym żył, zostało zmasakrowane na jego oczach podczas niespodziewanego ataku farmerów. Jemu udało się uciec. Przez dziesięć lat włóczył się po wzgórzach środkowej Brazylii. W listopadzie 1988 roku, dwa tysiące kilometrów od miejsca, z którego wyruszył, został złapany przez Sydneya Possuelo - badacza dzikich terenów, który zabrał Carapirú do Brasilii. Informacje o nim pojawiły się we wszystkich gazetach, jednak historycy i antropolodzy mieli wątpliwości co do jego pochodzenia i tożsamości. Carapirú zostaje zidentifikowany przez tłumacza języka indiańskiego jako osierocony w młodości członek plemienia Guajá,. Ów indiański tłumacz dziesięć lat wcześniej został oswobodzony przez tego samego badacza pustkowia z rąk okrutnego farmera. Dwaj Indianie rozpoznają się jako ojciec i syn. Obaj przeżyli masakrę sprzed dziesięciu lat, obu dawno uznano za zmarłych. W filmie występują autentyczne postaci, które naprawdę przeżyły tę historię.
Ansise jest Indianką, której jedynym marzeniem jest zostać matką. Chęć macierzyństwa stopniowo przeradza się w obsesję, a jej mąż nie jest zdolny do bycia ojcem. Posuwa się nawet do prostytucji, aż w końcu idzie do lokalnej wiedźmy.
Po katastrofie, która zmieniła naturalny stan świata i zniszczyła cywilizowane społeczeństwo, para rozpoczyna nowe życie w schronisku. Ich związek zostaje zakłócony przez pojawienie się innej kobiety.