Crime 101
Styl i aktorstwo na poziomie, ale scenariusz gubi tempo i konsekwencję w kreowaniu postaci głównego bohatera. Niezłe kino gatunkowe, który mimo wszystko miała potencjał na coś więcej.
przeczytaj recenzję
Kocha, lubi, szanuje
Film duetu Glenn Ficarra oraz John Requa to zgrabny galimatias utkany z niespecjalnie wyszukanej materii
przeczytaj recenzję
O-Otello
Współczesna adaptacja "Otella" przeniesiona do realiów amerykańskiej szkoły. "O" to opowieść o zazdrości, manipulacji i niszczącej sile intrygi, która prowadzi do nieuchronnej tragedii.
przeczytaj recenzję
Najbogatsza kobieta świata
Dzieło mające ambicje większe niż pozostania dodatkiem do kolejnej wyszukanej kreacji Isabelle Huppert obroni się w stopniu poprawnym, nie schodząc jednak poniżej przyzwoitego poziomu stylistycznego.
przeczytaj recenzję
Chora z miłości
Fabuła prosta jak budowa cepa - romans z jednym, a potem z drugim. Ale na swój sposób wciąga. Troszeczkę.
Jurassic World: Dominion
Każda kolejna część tej dino-opowieści coraz mniej angażuje. Główna sklonowana bohaterka tylko mnie wkur...a. Fabularnie kiepsko. Wizualnie wolę 1. część z 1993 roku.
Kwarantanna 2: Terminal
Widziałam lepsze filmy o zombiakach. Tutaj było jakoś tak za mało dynamicznie. I bez porównania z hiszpańskim "[REC]", które dało początek kolejnym produkcjom w tym klimacie.
Epidemia
Cubę Gooding Jra. wolę w rolach podobnych do tej z "Jerry'ego Maguire" - "Show me the money!" i te sprawy. Hoffman, Spacey i Freeman w porządku. Głupota niektórych bohaterów jest porażająca. I ta końcówka. Znaleziono tę małpeczkę w tempie ekspresowym. Dobrze, że nie musieli szukać chomika.
Good Boy
W filmie zagrał pies reżysera i producentki filmu.
Piernikowe serce
Weronika Mania jest prywatnie chrześnicą swojej filmowej mamy, którą gra Barbara Kurdej-Szatan.
Donnie Darko
Kiedy Donnie rozmawia ze swoją terapeutką o seksie, mówi, że fantazjuje o Christinie Applegate. W scenariuszu jego fantazją była Alyssa Milano. Zmieniono to, ponieważ w 1988 roku, kiedy toczy się akcja filmu, Milano miała szesnaście lat.
Powrót do Silent Hill
Christophe Gans potwierdził, że potwory były grane przez tancerzy i akrobatów w protetycznych makijażach, podobnie jak w pierwszej części Silent Hill. Nawet w przypadkach, gdy potwór był częściowo lub całkowicie generowany komputerowo, tancerze nadal byli wykorzystywani na planie jako punkt odniesienia.
Proszę czekać…
