Miłość, która zostaje
Rebecca Zlotowski ulepiła niniejszym zgrabny konglomerat, który zdoła obronić się swoją zwiewną formułą, a przy okazji skłoni do refleksji nawet wybrednego widza.
przeczytaj recenzję
Kokuhô
Ewenement Kabuki po obejrzeniu filmu Sang-il Lee może pozostać zjawiskiem tak samo enigmatycznym, groteskowym i niepojętym dla zwykłego obserwatora jak i przed seansem „Kokuho”.
przeczytaj recenzję
Pojedynek
Film Łukasza Palkowskiego plasuje ambitny projekt na marginesie kina historycznego, boleśnie dezawuując jego walory artystyczne
przeczytaj recenzję
Dagny
Będzie „Dagny” przyczynkiem do restytucji legendy Stanisława Przybyszewskiego, ale też i barwnym kalejdoskopem ery fin de siecle
przeczytaj recenzję
Maszyna do zabijania
W końcu coś od Netflixa co świetnie się ogląda od początku do końca. Wiadomo - gość zginąłby ze sto razy w prawdziwym życiu więc trzeba trochę przymknąć na to oko, ale i tak mamy tu do czynienia z dobrym, raczej męskim, kinem. Osobiście uważam, że tytuł jest dość sztampowy i nie zachęca do oglądania - "DFQ (Don't F*ckin' Quit)" zdecydowanie lepiej oddawałby ducha fabuły. Ode mnie 8/10.
Bedhead
Jak wstęp do "Małych agentów" i rodzeństwa z "Czterech pokoi" w klimacie "Carrie". Średniawka, ale warto wiedzieć jak zaczynał Robert Rodriguez.
Purpurowe serca
Jak na netfliks fajny romantyczny film, bardzo fajne piosenki i super głos Sofi.
Billboard
"Żabcia, zostaw głowę." To się nazywa rozpocząć film. Zapomniana perełka. Nie wyżyny, ale całkiem niezłe połączenie kryminału i thrillera w klimacie "8 mm" i "Tezy". Bardzo dobrzy Kukiz i Linda. Dobrzy Maćkowiak i Seweryn. Niezła Steczkowska. BTW Kiedyś to były czasy z VHS-ami. Dzisiaj wystarczy telefon.
Good Boy
W filmie zagrał pies reżysera i producentki filmu.
Piernikowe serce
Weronika Mania jest prywatnie chrześnicą swojej filmowej mamy, którą gra Barbara Kurdej-Szatan.
Donnie Darko
Kiedy Donnie rozmawia ze swoją terapeutką o seksie, mówi, że fantazjuje o Christinie Applegate. W scenariuszu jego fantazją była Alyssa Milano. Zmieniono to, ponieważ w 1988 roku, kiedy toczy się akcja filmu, Milano miała szesnaście lat.
Powrót do Silent Hill
Christophe Gans potwierdził, że potwory były grane przez tancerzy i akrobatów w protetycznych makijażach, podobnie jak w pierwszej części Silent Hill. Nawet w przypadkach, gdy potwór był częściowo lub całkowicie generowany komputerowo, tancerze nadal byli wykorzystywani na planie jako punkt odniesienia.
Proszę czekać…
