Nawet dowcipny ten odcinek serialu Ojciec Mateusz. Wujo Mietka, którą to rolę znakomicie odgrywa Opania, mistrz świata! Jest to jedno z lepszych wprowadzeń nowej postaci do serialu. A sama historia ciekawa.

Ogromne rozczarowanie. Mamy tu bardzo nierówną akcję, głównego bohatera, który sam nie wie czy jest idealnym zabójcą czy uciekającym ojcem i, nie wiedzieć czemu, w obu przypadkach idzie mu dobrze. Brak tu jakiegoś większego wyjaśnienia panującej w filmie atmosfery i podziałów. Takie skoki zwyczajnie nie powodują przykucia wzroku do ekranu, np. facet w końcu ukrywa się w jakimś tanim motelu żeby jak gdyby nigdy nic paradować w samym ręczniku po korytarzu kiedy akurat zostaje znaleziony więc wbiega na dach i postanawia zejść po linie i użyć ręcznika do wybicia szyby wisząc golutki nad ulicą... W tym wypadku jestem zdecydowanie team Arnold i polecam wersję z 1987. Smutne jak niewiele powieści Kinga otrzymuje ostatnio dobre ekranizacje. 5/10

Wczoraj obejrzałem sobie ponownie w telewizorni. Nie mogłem tego odpuścić. Nie zmieniam zdania i oceny. 8/10. Jazda na maksa.:) Do dwójki jednak trochę brakuje. Całe szczęście, że jest Theron, jednak Hardy Gibsona nie zastąpi. Nie nie.

Coraz gorsze są te odcinki. Głupota goni głupotę. Ale tak to jest jak się podchodzi pod tysiąc odcinków. Scenarzyści wtedy wymyślają niestworzone rzeczy.