Sprawa Gorgonowej —
Skrzyknięty przed obiektywem prowadzonym przez Janusza Majewskiego kwiat aktorstwa polskiego zrzucił się kolektywnie na film pełen wykonawczych didaskaliów i scen nieomal kultowych.
przeczytaj recenzję
Patrick Swayze - tancerz, aktor —
Emocjonalny i szczery dokument przypominający, że Patrick Swayze był znacznie bardziej złożoną postacią niż tylko ikoną romantycznego kina lat osiemdziesiątych.
przeczytaj recenzję
The Palace —
Można odnieść nieodparte wrażenie, iż reżyser, mający swoje porachunki z hipokryzją szwajcarskiej socjety, tym razem zbyt szczodrego napiwku w miejscu filmowej rozpusty nie pozostawił.
przeczytaj recenzję
Obcy —
Ozon zbliżył się na odległość strzału do barykad zastawionych przez francuskiego noblistę, tworząc dzieło inspirujące, dające do myślenia, choć przecież tak egzystencjalnie nieracjonalne.
przeczytaj recenzję
Kiedy Donnie rozmawia ze swoją terapeutką o seksie, mówi, że fantazjuje o Christinie Applegate. W scenariuszu jego fantazją była Alyssa Milano. Zmieniono to, ponieważ w 1988 roku, kiedy toczy się akcja filmu, Milano miała szesnaście lat.
Christophe Gans potwierdził, że potwory były grane przez tancerzy i akrobatów w protetycznych makijażach, podobnie jak w pierwszej części Silent Hill. Nawet w przypadkach, gdy potwór był częściowo lub całkowicie generowany komputerowo, tancerze nadal byli wykorzystywani na planie jako punkt odniesienia.
Evie Templeton, która gra Laurę, odpowiada również za jej głos i przechwytywanie ruchu w remake’u gry „Silent Hill 2” z 2024 roku. Według Christophe’a Gansa był to czysty przypadek: Templeton miała klauzulę poufności i nie mogła nikomu powiedzieć o swoim udziale w remake’u.