Wpatrując się w słońce —
W zbyt długim korowodzie dygresyjnym, jaki skutecznie miesza tu wątki narracyjne, trudno się dopatrzeć celu tej żmudnie rozwijanej opowieści
przeczytaj recenzję
Mumia: Film Lee Cronina —
Lee Cronin nie tworzy tu dzieła wybitnego, ale potwierdza, że bardzo dobrze czuje brutalny, cielesny horror i potrafi nadać mu własny rytm. Szczególna polecajka dla fanów "Obecności".
przeczytaj recenzję
Przepis na morderstwo —
Film poprawny, miejscami przyjemny, ale wyraźnie niespełniony. Jest to produkcja, która miała potencjał na coś znacznie ostrzejszego i bardziej bezkompromisowego. Szkoda tylko Glena Powella.
przeczytaj recenzję
Drama —
Dobrze skalkulowany na papierze scenopisu leitmotiv raczej nie obroni swoich racji w zderzeniu z widownią zniecierpliwioną eksploatowaniem wyimaginowanych konfiguracji oraz szukaniem dziury w całym.
przeczytaj recenzję
Kiedy Donnie rozmawia ze swoją terapeutką o seksie, mówi, że fantazjuje o Christinie Applegate. W scenariuszu jego fantazją była Alyssa Milano. Zmieniono to, ponieważ w 1988 roku, kiedy toczy się akcja filmu, Milano miała szesnaście lat.
Christophe Gans potwierdził, że potwory były grane przez tancerzy i akrobatów w protetycznych makijażach, podobnie jak w pierwszej części Silent Hill. Nawet w przypadkach, gdy potwór był częściowo lub całkowicie generowany komputerowo, tancerze nadal byli wykorzystywani na planie jako punkt odniesienia.
Evie Templeton, która gra Laurę, odpowiada również za jej głos i przechwytywanie ruchu w remake'u gry Silent Hill 2 (2024) z 2024 roku . Według Christophe'a Gansa był to czysty przypadek: Templeton miała klauzulę poufności i nie mogła nikomu powiedzieć o swoim udziale w remake'u