Ostatnia sesja w Paryżu
Rebecca Zlotowski ulepiła niniejszym zgrabny konglomerat, który zdoła obronić się swoją zwiewną formułą, a przy okazji skłoni do refleksji nawet wybrednego widza
przeczytaj recenzję
Miłość, która zostaje
Liczne impresje oraz wycieczki wizualne rozmyją intencje twórców tej ballady, krzepiącej się bardziej obrazem niż treścią
przeczytaj recenzję
Kokuhô
Ewenement Kabuki po obejrzeniu filmu Sang-il Lee może pozostać zjawiskiem tak samo enigmatycznym, groteskowym i niepojętym dla zwykłego obserwatora jak i przed seansem „Kokuho”.
przeczytaj recenzję
Pojedynek
Film Łukasza Palkowskiego plasuje ambitny projekt na marginesie kina historycznego, boleśnie dezawuując jego walory artystyczne
przeczytaj recenzję
Malanowski & Partnerzy: Znajda 1x191
Niezły numer z tą znajdą. Niezły numer z matki dziecka. Jak można mając małe dziecko uprawiać taką profesję! Pani detektyw pod przykrywką w agencji towarzyskiej, nawet, nawet. :) A tu tymczasem narzeczona... Ależ niektóre kobiety by dojść do celu potrafią być bezwzględne.
Malanowski & Partnerzy: Mistrz sushi 1x190
Ciekawy odcinek Malanowskiego. Japończykowi ginie żona a już na start jest kilka hipotez. Jacyś skinheadzi, koleżanka, chirurg od operacji plastycznych. Detektywni dobrze udają kłócącą się parę. A tu tymczasem restaurator...
Dziwolągi
Bardzo dobry horror, który jest jednocześnie pierwszym filmem w historii kina opowiadającym o niepełnosprawności. I choćby z tego powodu należy mu się ogromny szacunek.
Drakula. Historia wiecznej miłości
Ile razy można to samo oglądać, no można tylko to jest kiczowate.
Good Boy
W filmie zagrał pies reżysera i producentki filmu.
Piernikowe serce
Weronika Mania jest prywatnie chrześnicą swojej filmowej mamy, którą gra Barbara Kurdej-Szatan.
Donnie Darko
Kiedy Donnie rozmawia ze swoją terapeutką o seksie, mówi, że fantazjuje o Christinie Applegate. W scenariuszu jego fantazją była Alyssa Milano. Zmieniono to, ponieważ w 1988 roku, kiedy toczy się akcja filmu, Milano miała szesnaście lat.
Powrót do Silent Hill
Christophe Gans potwierdził, że potwory były grane przez tancerzy i akrobatów w protetycznych makijażach, podobnie jak w pierwszej części Silent Hill. Nawet w przypadkach, gdy potwór był częściowo lub całkowicie generowany komputerowo, tancerze nadal byli wykorzystywani na planie jako punkt odniesienia.
Proszę czekać…
